Sevginin beş harfini de hak ediyor gözlerin

Her yaranın bi acısı var derler acıdıkça anımsar unutamazsın kötü günleri ben senin açtığın yaraları hissediyorum ama yerini bulamıyorum güç topluyorum içimde bi yerde ararken tükeniyorum ve gittikçe yok oluyorum

aşk çıkılmaz bir labirentti benim için karanlık korkunç sonra sen geldin aşk labirenti gül bahçesine döndü çıkmak istemeyeceğim bir bahçeye

bedenim yıpranmış bi ruh taşıyor

göreceksen beni şimdi gör çünkü tabutlar ışık geçirmez..

sessizliğimdeki en sinir bozucu ses sensizlik

çok yorgunum ama seni severken hiç dinlenmedim

benim olmayışını kabullenemiyorum neden anlamıyorsun

ben hep hayatımı yansıtan pencerenin dışında kaldım . benim karar vermem gereken yerde Aile büyüklerim karar verdi ben saygı duydum istedikleri gibi olmaya çalıştım her zaman ama ne yaranabildim ne memnun oldular . geriye pati pati dolaşan kıpır kıpır bi ben de kalmadı boşluktayım her şey tatsız her yer karanlık ...