Ruhumdan Kalanlar

Öylesine biri

"Sonunda anladım ki hiçbir zaman çok bir şey istemedim, sadece yanlış kişilerden istedim."

"Gitsem dizlerim yara, delirsem bu gürültüde kimse duymaz çığlıklarımı. Bir fazlalık gibiyim bu dört duvarın arasında ve ben çok yoruldum."

I can't drown my demons, they know how to swim'

"Herkese 'her şey yolunda' demekle meşguldüm. Fakat hiçbir şey yolunda değildi, bu birilerinin anlayabileceği şekilde değildi. Daha derin nefes almakla meşguldüm, bir tökezleyen kalbi yatıştırmakla meşguldüm, kendime iyi olduğumu söylemekle meşguldüm. Hiçbir şey yolunda değildi ama her şey yolundaydı."

"Ben biraz duygusuz, fazla umursamaz oldum ama böylesi daha iyi oldu."

"Aramız bozulmasın diye uğraştığım herkes bencilleşti. Zor anında yanına koştuklarım nankörleşti. Yüzüne gerçekleri vurmayıp, susmayı tercih ettiğim herkes kendini haklı zannetti. İnsanlar böyledir, mesafe iyidir."

"Tuttuğum eli bırakmam. Anlatılan derdi ezberlesem bile dinlerim. İki elim kanda olsa koşarım. Sabrımla, affımla kırgınlıklarımı örterim. Ama eğer zerre itildiğimi hissedersem bırak kalmayı göz ucuyla bile bakmam o tarafa."

"Üzgün hissediyorum, biraz yalnız ve biraz da karmaşık. Hiçbir şeyin farkında değilmiş gibi davranıyorum ama her şeyi çok derinden hissediyorum."

"Şimdi konuşmuyorum, seneler sonra da konuşmayacağım. Hiçbir zaman karşılarına geçip, intikam almayacağım. Düştüklerinde, iyi olmuş bile demeyeceğim. Hatta biraz üzüleceğim. Bunun için kendime kızacağım. Ama asla konuşmayacağım. Benim kelimelerim, sesimden kırılıp kimseye çarpmayacak. Keşke bunun anlamını biraz bilseydiniz."

"Hep dimdik durmak zorundayım çünkü düşersem beni tutabilecek kimse yok."

"Çok yorgun hissediyorum. Bitmeyen baş ağrıları, geçmeyen yorgunluk, aşırı uyku ihtiyacı, bacaklarımın beni taşıyamaması, durup dururken dolan gözler, titreyen sesim, titreyen çenem yanaklarımın kızarması, başımı öne eğişim, kimseyle konuşmak istememem. Finiş sağlam tükendim."

"İnsan bazı gecelerin sabahına bambaşka biri olarak çıkabiliyormuş cidden. Pat diye her şeyin farkına varıp tepeden tırnağa değişebiliyormuş."

"Hiç anlamamışsın gibi, farkında olmadan çıkıp gidenler olmuş. Kurduğum hayaller, düşüncelerim değişmek zorunda kaldı artık. Ben oraya yeniden gideceğim, çıktığım gibi olmayacak hiçbir şey. Şimdi tamamen yapayalnız kaldığımı farkettim. Önce uzaklardan sonra tam yanımdan çıkıp gidildi. Önce hislerim, sonra sağ yanım boş kaldı."

"Eskisi kadar konuşasım yok, ne hissettiğimden bahsedesim yok, hiç kimseyi merak etmiyorum, hiçbir hararetli konuşmayı dinleyemiyorum, hiçbir şey ilgimi çekmiyor. Kendimle yalnız kalmak iyi gelecek ama kendimi de bulamıyorum."

"Her şeyin üstesinden tek başıma gelebilirim ama bazen birileri de ben söylemeden yanımda olsun istiyorum."

"Ruhu çok ağrıyordu, her zaman gülüyor olmuş olsa bile.."