rob van der wardt

‘Ergens’ in het buitenland

Allereerst heeft het iets met ons te maken. Carolien en ik hebben altijd al de wens gehad om ‘ergens’ in het buitenland te gaan wonen. Sommige mensen krijgen zo’n kans via hun werk. Wij zijn het zelf gaan regelen. 

Ten tweede begint de tijd de tijd te dringen. Onze dochters zijn nu nog jong (1 en 3) en kunnen zo’n ingrijpende verhuizing vermoedelijk nu nog wel behappen. Ze zijn nog niet enorm gehecht aan vriendinnen, school en buurt. Zaken die over een paar jaar een grote rol zullen spelen.

Tenslotte is het ook het avontuur dat ons trekt. Ook al zijn er veel onzekerheden en open eindjes; wij zien vooral de kansen, mogelijkheden en uitdagingen.

Maar waarom Australië?

Van alle Engelstalige landen op de wereld stond Australië gewoon bovenaan ons lijstje. 

We hebben natuurlijk ook dichterbij gezocht. Schotland bijvoorbeeld. Dat is waar Carolien is geboren. Ze vertrok weliswaar toen ze een half jaar oud was, maar tijdens en na haar studie heeft ze er 3 jaar gewoond en gewerkt. We zijn er samen ook vaak geweest, hebben er vrienden en vinden het er altijd leuk. 

Maar naast het feit dat het klimaat in Schotland niet heel erg aantrekkelijk is, gaat het er economisch gezien de laatste jaren niet best. Dat geldt eigenlijk voor heel Groot-Brittannië. En ook in Ierland, zo werd ons duidelijk toen we daar in 2010 op vakantie waren, wordt overal keihard gesnoeid. Waarom zouden ze daar Nederlanders een baan geven?

Australië heeft ons alletwee altijd enorm aangesproken. En de kansen zijn daar wél aanwezig. 

Zoek maar op internet, dan vind je dit soort berichten:

Wikipedia

Australia has grown at an average annual rate of 3.6 per cent for over 15 years, in comparison to the OECD annual average of 2.5 per cent. Australia was the only advanced economy not to experience a recession due to the global financial downturn in 2008-2009.

BBC country profile

Australia ranks as one of the best places to live in the world by all indices of income, human development, healthcare and civil rights. 

The economist 

Imagine a country of about 25m people, democratic, tolerant, welcoming to immigrants, socially harmonious, politically stable and economically successful; good beaches too. It sounds like California 30 years ago, but it is not: it is Australia today.

Het enige nadeel van Australië is dat het zo verschrikkelijk ver weg is. Zo ver, dat familieleden en vrienden niet zomaar even langs zullen komen voor een weekje. In hoeverre we dat kunnen bestrijden met moderne communicatiemiddelen, moeten we nog maar eens zien. Zonder twijfel zal het de zwaarste uitdaging zijn.

Daarnaast is Australië een ander land met een andere cultuur, andere gewoontes, andere mentaliteit. Dat zal vooral wennen zijn. Maar het ontdekken, vinden we ook leuk. 

Lukt het allemaal niet, dan kunnen we er altijd nog een punt achter zetten en weer teruggaan naar Nederland. Kunnen we onszelf nooit verwijten dat we het niet geprobeerd hebben. 

Wat gaan we er doen?

Allereerst: Carolien. Haar beroep (leidinggevende in de psychiatrische zorg) is gewild. Dat is ook de reden waarom we een visum hebben gekregen. Maar het betekent nog niet dat ze een baan heeft. Ze zal moeten solliciteren. 

Gelukkig zien we al heel wat vacatures voorbijkomen en is Carolien al flink aan het netwerken in internationale organisaties die ook in Australië actief zijn.

Freelance correspondent

Ik wil het gaan proberen als freelance correspondent. Niet heel eenvoudig, want wij Nederlanders zijn maar beperkt geïnteresseerd in nieuws uit Australië. Bovendien is de post als correspondent bij de NOS al voorzien. 

Ik heb daarom contact gelegd met RTL-Nieuws en zoek andere opdrachtgevers. Maar ik zal in Australië ook de vacatures in de gaten houden.

Vertrek

27 augustus gaat het gebeuren. De 4 enkeltjes Melbourne zijn geboekt. Dat is de stad waar we ons willen vestigen.