Koinonia Ministries

Jacques Ellul beschouwt vrijheid niet als een aangeboren recht of een onveranderlijk gegeven, maar als een voortdurende overwinning op de noodzaak. Vrijheid is geen bezit, maar een strijd, een dynamische beweging waarin de mens telkens opnieuw de determinismen van de wereld moet overstijgen. Ellul schrijft: « La réalité est une combinaison de déterminismes » Continue reading De paradox van…

De veronderstelling die de verkondiging tot verkondiging en daarmee de kerk tot kerk maakt, is het Woord van God. Daarvan getuigt het Woord van de profeten en apostelen in de heilige Schrift, tot wie het oorspronkelijk en eens voor altijd gesproken is. Karl Barth (fragment): Het Woord van God is de opdracht waarop de verkondiging moet rusten om werkelijk verkondiging te zijn. De noodzaak van de…

De hervormingen van koning Josia in 2 Koningen 23 vormen in de Bijbelse geschiedenis een moment van uitzonderlijke helderheid: een koning die werkelijk doet wat recht is in de ogen van de Heer, een volk dat — althans voor een ogenblik — terugkeert naar het verbond, en een land dat wordt gezuiverd van de afgoden die generaties lang het religieuze landschap hadden vervuild. Maar in de lezing van…

Jacques Ellul leest het Tweede Boek der Koningen als een politiek laboratorium, een plaats waar de geschiedenis van Israël niet slechts religieus maar uitgesproken politiek wordt. Israël staat daar tussen Assyrië, Aram en Egypte als een echte macht, met diplomatie, oorlog, staatsvorming en strategische berekening. Precies in dat veld van menselijke actie ontdekt Ellul een dubbele beweging: de…

Hamza Howidy, een Palestijn uit Gaza die zich inzet voor vrede, zei: „Ik heb in Gaza in de gevangenis gezeten omdat ik me tegen het Hamas-bewind had uitgesproken”. Hamza Howidy zegt: In de maanden na het bloedbad onder Israëli’s op 7 oktober heb ik niet kunnen stoppen met denken aan hoeveel wrok en haat er nodig moet zijn geweest voor de leiders en militanten van Hamas om zichzelf ervan te…

Wanneer iemand een reeks bijbelcitaten presenteert zoals Spreuken 30:4; Jesaja 7:14; Jesaja 9:6; Jesaja 40; Maleachi 3:1; Jesaja 44 en 53; Psalmen 22, 23 en 110; Maleachi 4:5–6; Daniël 9:24–27; Daniël 12:4–13; Jeremia 31:31–35, dan is de bedoeling doorgaans duidelijk: het samenstellen van een messiaanse keten die zou aantonen dat de Hebreeuwse Bijbel een toekomstige, individuele, vaak zelfs…

Marwan Barghouti is in bepaalde westerse kringen uitgegroeid tot een merkwaardig geromantiseerde figuur — een man die meerdere levenslange gevangenisstraffen uitzit voor dodelijke aanslagen, maar toch wordt gepresenteerd als “de Mandela van Palestina.” Die vergelijking is niet alleen historisch onhoudbaar; ze is moreel misplaatst. Mandela verwierp geweld als politieke strategie en zocht…

Het is bijna verborgen, het verhaal van deze priester voor een afgod. Je vindt het in  Richteren 17–18, en het draait om een naam die je daar niet verwacht: een kleinzoon van Mozes, priester van een afgod. Het begint onschuldig, bijna huiselijk. Micha, een man uit het bergland van Efraïm, heeft een privé‑heiligdom gebouwd. Een gesneden beeld, een efod, huisgoden — religie als maatwerk. In een…

In de schaduw van de canonieke evangeliën en de brieven van Paulus duikt in de Talmoed een onverwachte figuur op: Jacobus van Kefar Sekhaniah, een min, een ketter, maar ook een leerling van “Jezus de Nazarener”. Zijn naam komt niet voor in christelijke bronnen, maar in de rabbijnse literatuur verschijnt hij als leraar, genezer en overdrager van Jezus’ woorden. Deze Jacobus staat op een kruispunt…

Parasjat Beha’alotcha (Numeri 8–12) vormt een van de meest gelaagde en theologisch geladen passages in de woestijntraditie. Wat begint als een rituele instructie over het ontsteken van de menorah, ontvouwt zich tot een diepgaande reflectie op roeping, leiderschap en de hardnekkige spanning tussen goddelijke aanwezigheid en menselijke zwakte. De tekst beweegt zich van cultische symboliek naar…

Het boek Numeri opent met een zorgvuldig geordende structuur waarin het volk Israël wordt gevormd tot een gemeenschap die kan bewegen, dienen en gehoorzamen. De eerste hoofdstukken zijn een oefening in heilige ordening: de stammen worden geteld, de kampen worden ingericht, de posities bepaald, en de Levieten worden apart gezet als dragers van het heilige. Deze ordening is niet slechts…

Parasjat Beha’alotcha is een tekst vol beweging: licht dat wordt aangestoken, een volk dat optrekt, klachten die oplaaien, leiderschap dat wordt gedeeld, jaloezie die uitbreekt. Midden in die dynamiek staat een vers dat op het eerste gezicht technisch lijkt, maar bij nadere lezing een theologisch hart blootlegt: Numeri 9:14. Het gaat over de ger, de vreemdeling die met Israël meetrekt, en over de…

Wanneer we Justinus de Martelaar vandaag lezen, is het verleidelijk om zijn harde uitspraken over Joden te zien als een op zichzelf staand moreel falen — een persoonlijke vooringenomenheid of een ongelukkige blinde vlek van een vroege christelijke denker. Maar de polemiek van Justinus ontstond niet in een vacuüm. Zijn anti-joodse argumenten werden gevormd door een wereld waarin jodendom en…

“Israël heeft Palestijns land gestolen.” “Israël heeft de Westbank van de Palestijnen afgepakt.” Hoe vaker zulke zinnen worden uitgesproken, hoe minder mensen nog de moeite nemen om zich af te vragen wat ze eigenlijk betekenen. Dat is precies de kracht van propaganda: niet dat ze overtuigt door argumenten, maar dat ze nadenken overbodig maakt. En precies daarom worden deze slogans zo gretig…

In het debat over Gaza wordt het woord “bezetting” rondgeslingerd alsof het een onomstreden feit betreft, alsof de juridische status van het gebied een kwestie van simpele observatie is in plaats van een complexe juridische categorie. Maar wie het begrip bezetting serieus neemt, en niet tevreden is met slogans maar definities belangrijk vindt, ziet al snel dat de claim dat Israël Gaza bezet een…