Bu Son Elveda

Hayatınıza cidden özel biri girdiğinde farkediyorsunuz gidenlerin ne kadar sıradan olduğunu. Ama o özel biri gelene kadar mahvoluyorsun. Sorun şu ki; o insanı da istemiyorsun. Güvenemiyorsun.

Türkiye'nin başkentinde, başkentin göbeğinde, her gün geçtiğimiz yollarda.. Her seferinde kıl payı kurtuluyoruz. Bugün biz şanslıydık, yarın ne olur bilemiyoruz. Belki de ne olacağını sadece biz bilmiyoruz. Uyutuluyoruz. Teröre lanet okumaktan başka da hiçbir şey yapmıyoruz, yapmıyorlar. Yapabildiğimiz tek şey yakınlarımıza bi şey oldu mu diye arayıp sormak ve arayanlara “10 dakikayla kurtuldum ama iyiyim” diyebilmek. Acıları hafifliycekmiş gibi ölenlerin yakınlarına baş sağlığı diliyoruz bide. 2-3 gün haberler ve daha sonra tarihin tozlu sayfalarına gömüyoruz. Evet bunları biz yapıyoruz. Sonra ne mi oluyor? Tekrar bi son dakika gelişmesi, tekrar bi patlama, tekrar tekrar tekrar.. Canım ülkemin kanayan yarası.

"Rezil olmayı göze almayan aşık olur mu?"

Erkek olsam "özledim ulan" diyip mekan basardım.Olay çıkarırdım.Kapar kaçarırdım.Ama siz olmamışsınız sanki be beyler.

Arkadaşlar ya

İçki şişesinin en dibinde yaşanan aslında tek taraflı ama sarhoşken çift görebilme yetisine sahip olduğundan karşılıklı gibi gözüken aşk hikayen olmadı mı hiç senin? Benim sarhoşken karşıma çıkan tekil bir aşkı yüzde elliye bölerken karşılıklı olma ihtimali, 3.tekil şahsın biri tek hamlesiyle hiçe bölebiliyor o aşkı.