Equinox

birine aşık olmak 

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💘💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💝💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓

Uyuyamıyordu kadın. Kadının kalbinde soğuk papatyalar yetiştiren bu adam yüzünden uyumuyordu. Ah bir kalksa oradan diyordu. Güz yağmurlarına karışsa bedeni… Yapmıyordu adam. Sanki inadına yaşatıyordu kadını. Ama kadın, sessiz bulutlar olup dağılmak istiyordu gökyüzüne… -random-koala

Yaşayabileceğini sanıp kendi bedenini ölüme sürükleyen minik bir serçenin hikayesi bu. Öyle tutsak, öyle çaresiz… Öyle kendince ninniler söyleyen… Minik serçenin amansız hayatıyla yaşadığı kısa, sessiz bir sohbetin parçasıydı yalnızlığı. Umudu kırçıllıydı, yıpranmıştı. Tek tek terk ettiği tüyleri gibi seyrek… Minik serçenin sokakları griydi. Bir zamanlar güneşin yakıcı damlalarıyla uçtuğu ağaçları siyaha boyanmıştı. Cam gibi gözleri, neye yarardı artık? Gri gökyüzünün sisli havasının tadı vardı artık damağında. Minik serçenin hayallerine, karanlık tohumları ekenler utansın…