Gün bilmem kaç
Çok yazmak istiyorum. Çünkü bazen duygularımı ifade edemiyorum. Virüs var. Hayatlarımız durdu. Yalnızlığı hiç sevmem. Biri var. Daha yeniydik, güzeldi. Şimdi durağan. Bitmesinden korkuyorum. Ölmekten de korkuyorum. Çok değer veriyorum insanlara. Kendimi de değersiz görmek gibi salakça bi huyum var. Kaybetmekten korkuyorum. Yalnız kalmaktan, bunu demiştim. Arkadaşlarımı özledim. Kendi güvenli alanımı hep sevicem. İnsanlardan sıkılıyorum ama onların benden aynı ölçüde sıkılmaları beni neden üzüyor? Bi sevgilim var ve kaybetmek istemiyorum. Ondan uzaklaşıyorum da. Bana iyi geliyor mu? Sanmıyorum. İnsanlar için çabalamaktan yoruldum. Onlar benim için neden çabalamıyor? Neden HEP BEN? Kendimi mi kandırmalıyım? Ya da insanları? Bu mu işin sırrı? Kimse neden birbirini sevmiyor? Ben neden sevmiyorum? Çok sıkılıyorum. Kendimden. Kendimden kaçmak istiyorum. Hep aynı yerdeymişim gibi geliyor. Keşke hayata daha iyi bakabilsem. Düşünmek iyi bir şey değil. Hayat akıyor, ben... ben bilmiyorum.



















