nobody

Lord, bigyan mo lang ko ng sign.

Papasok ang taon na ito na may lungkot. Pero anong magagawa ko? Wala akong magawa kundi sumunod lang. Gusto kong ipilit ang katigasan ng ulo ko at kakulitan pero hindi ko alam kung tamang gawin ito sa ngayon. Pero miss na kita talaga. Hindi ka man maniwala, miss pa din kita.

Sa loob ng apat na taon, lahat ng ginusto kong makuhang bagay ay nakuha ko dahil sa suporta nya. Pinalakas nya ang loob ko sa madaming bagay. Yung hindi ko alam na kaya ko pala e nagawa ko. May mga bagay man na hindi sumang-ayon ang pagkakataon pero nalagpasan ko dahil alam kong nandyan sya. Sa taon na to, ang dami kong nagawa. Masasabi kong nagawa ko ang mga bagay na yun dahil nandyan sya.

Birthday gift mo na sana sya sa akin. Please

Wag sanang mapahintulutan na magtagal ako sa lugar na to. Ang dahilan lang naman na nandito ako ulit dahil sa lungkot.

Feeling mo binigay mo naman lahat. Pero may kulang pa din pala. Hindi pa sapat. Kinulang pa din para mapanatili mo ang isang tao.

Pangalawang gabi. Ganito pala yung feeling. Parang halos lahat ginawa mo na. Pero dadating pa din sa punto na maiisip mo sya at hindi mo mapapansin na nalulungkot ka na naman. Pero anong magagawa mo kundi magpatuloy lang.

Sobrang tagal nung huling nandito ako. Pero bumabalik dahil nalulungkot muli ako.