I'm

dzisiaj miała być moja 4 rocznica śmierci

nigdy więcej nikomu nie zaufam

Zaczęłam palić i pić w wieku 13 lat, wielorotnie poddawalam się tygodniowym głodówkom, nie daje sobie rady psychicznie a moja psychika o mały włos jeszcze nie wysiadla, robie sobie krzywdę, wyniszczam się od psychicznie jak i fizycznie - ale wiem jak to robić aby nikt nie zauważył, balam się wychodzić z domu, byłam w wielu toksycznych relacjach, nie raz się chciałam zabić, byl okres gdzie nie miałam totalnie nikogo, bylam wyzywana i wyśmiewana w szkole, nigdy się nie akceptceptowalam, weszlam w kolejny nalug, wysmiewala mnie przyjaciółka, planowałam swoją śmierć co do sekundy wiec nie mów mi ze nie wiem co to życie, i że nic nie przeżyłam w nim.

Nie oceniaj człowieka po okładce nie wiedząc jakie traumy może mieć i co przeżył w swoim często krótkim lecz ciężkim życiu.

Nie chce już żyć, nie potrafię dłużej żyć to wszystko tak wykańcza a ludzie ranią i odchodzą. Coraz bardziej dociera do mnie, że śmierć będzie najlepszym wydarzeniem w moim życiu i w końcu będzie dobrze.

Szczerze ? Nie jest dobrze jest coraz gorzej i wiem ze lepiej nigdy nie będzie, będzie coraz gorzej i gorzej aż w końcu to wszystko się skończy.

Jestem problemem a każdy problem musi kiedyś zniknąć