Patata

Same place, same ride but our feelings aren't.

Someday, maybe

Parallel universe

This is the third time. Iisang tao lang pero tatlong beses na niya akong nasasaktan. Alam ko namam at ramdam ko na may gusto yung kaibigan ko sa kanya. Matagal na. Halata naman eh. Di nako magtataka kung sa future maging sila. I will just be happy for them. Lord help naman. Ilang beses ko na sinubukan magmove on. Bakit bumabalik pa din ako?

Ilang beses ko ba dapat subukan?

Ngunit baka'y kasalanan ko din.

Alam ko naman sa sarili ko na binigay ko ang lahat para makalimutan ka. Ang hirap umusad.

Dumadagundong nanaman,

Hindi mo ito namamalayan.

Darating ng biglaan.

Ngunit minsan, may kasama itong kakaiba.

Mga tumatakbo sa isip ay sunod-sunod.

Papaano ba ito maayos?

Ngunit kahit ganito’y nagpapasalamat pa din.

Isa nanamang malungkot at masakit na gabi para sa akin.

Hirap nanaman magpigil ng luha.

Siguro malaki ang kasalanan ko sa dati kong buhay kaya ako nagdudusa ng ganito.

May mga taong tinalikuran ako.

Pinag-uusapan habang nakatalikod.

Buhay na walang permanente. Tirahan at kaibigan.

Pamilya na di buo. Haligi ng tahanan na nagdudusa sa sakit.

Siguro damay kami sa parusa na binibigay ng Diyos sa magulang namin.

Subalit sa kabila ng lahat ng pasakit...

Isang minuto nang nakatingin sa kawalan.

Sa pagdagdag ng mga gawain sa eskwelahan.

Ilang beses na akong hinahamon ng tadhana. Sa dami ng iniisip, nilalaman at nararamdaman. Tanging dasal na lang ang kinakapitan.

Mga kinikimkim na nararamdaman. Halo-halo na nag-uunahan, Nag-uunahan sa pilahan kung alin ang iisipin.