Sözü aşsın öze değsin

Beni anlamıyorlardı, ben bu kulaklara göre ağız değilim.

" Mürekkep de biraz solarsa, tam bir eski eser olacak: Yazılmış, çizilmiş,düzeltilmiş, yaşanmış, ızdırap çekilmiş, satırların içinde nefes alınmış. Hayatın eskittiği bir eser."

"Sinirimden gülüyorum albayım. Çünkü sinirlerim artık gülmek için kafamın neşelenmesini beklemiyor. Bu karamsar beyinden bir kahkaha çıkmayacağı için, artık ben gülmüyorum, sinirlerim gülüyor. Hepsi bağımsızlığını kazandı albayım, pardon, doktor."

Ona bağırdım albayım, saçmalama dedim., "Ne yaptı ki?" diye sordu Hüsamettin bey. Saçmaladı albayım. Daha ne yapsın? Akıllı uslu gidiyor, sonra bir yerde saçmalıyor albayım: Yani bana karşı çıkıyor. Kendine göre düşünceleri varmış. Ben seni bunun için mi tuttum? diyorum ona. "

Yeşil pencereden gül at bana

Işıklarla dolsun kalbimin içi

Geldim işte bir mevsim gibi kapına

Gôzlerimde bulut, saçlarımda çiğ.

Ben kaybettim ve bu yüzden özgürüm.

Böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden, en uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu kesmemeye. Laleli' den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız. Birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun?

Ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor Bütün kara parçalarında Afrika dahil!

Aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma. Yatakta yatmayı bildiğin kadar. Sayın tanrıya kalırsa seninle yatmak günah, daha neler!

Boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının Ben böyle canlı saç görmedim ömrümde Her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor. Bütün kara parçalarında Afrika dahil!

Senin bir havan var beni asıl saran o. Onunla daha bir değere biniyor soluk almak. Sabahları acıktığı için haklı. Gününü kazanıp kurtardı diye güzel. Bir çok çiçek adları gibi güzel , en tanınmış kırmızılar la açan...

Bütün kara parçalarında, Afrika dahil!

Birlikte mısralar düşünüyoruz ama iyi ama kötü. Boynun diyorum! Boynunu benim kadar kimse değerlendiremez. Bir mısra daha söylesek sanki herşey düzelecek . İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar. Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar. Zaten bizi hergün sabahtan akşama kurşuna diziyorlar.

Bütün kara parçalarında, Afrika dahil!

Burda senin cesaretinden laf açmanın tam da sırası, kalabalık caddelerde hürlüğün şarkısına katılırken ki ,

Padişah gibi cesaretti o, alımlı değme kadında yok. Aklıma kadeh tutuşların geliyor. Çiçek pasajında akşamüstleri ... Asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor.

Bütün kara parçalarında, Afrika hariç değil!

Önce bir defter almalısınız, demişti Bilge; kitabı ben getiririm. Defter mi? Neden? Kelimeleri yazmak için. Ben aklımda tutarım. Bugün söylediğiniz bütün kelimeleri, isterseniz size... ( Siz.) Olmaz; ciddi çalışmaya niyetiniz yoksa ders vermem. Hayır, hayır vazgeçtim; onyüzbin defter alırım. Hep korkmuşumdur albayım, sonuna kadar gidememişimdir. Hayır deseydim ne olurdu? İşte size tezat albayım. Karanlık ruh, sen de. Pencere açacaktınız albayım, hava alacaktık. Beni aldattınız. Karanlık ruhumla başbaşa bırakıp gittiniz.

Nasıl aşırı iyi bir durumda olduğuma ve bana karşı ne kadar iyi davranıldığına sürekli dikkat çekerdin. Bu doğru, ancak bir zamanlar var olan koşullar altında bunun bana önemli ölçüde yararının dokunduğuna inanmıyorum.

Yönümü gerçek ve sürekli olandan yana çizmeyi yeğlemiştim.