I'm losing my mind.

“Nieprawda, że czas leczy rany i zaciera ślady. Może tylko łagodzi przykrywając wszystko osadem kolejnych przeżyć i zdarzeń. Ale to, co kiedyś bolało, w każdej chwili jest gotowe przebić się na wierzch i dopaść. Nie trzeba wiele, żeby przywołać dawne strachy i zmory. Gdyby nawet trwały w ukryciu, zepchnięte na samo dno, to przecież gniją gdzieś tam, na spodzie, i zatruwają duszę, zawsze pozostawiając jakiś ślad - w twarzy, w ruchach, w spojrzeniu - tworzą bariery psychiczne, kompleksy. Nie pomoże wódka, nie pomoże szarpanie się w skrajnościach, od usprawiedliwiania do potępiania.”

“Patrzę w sufit i zaczynam ryczeć. Mam wrażenie, że każda cząsteczka mojego ciała rozpada się na milion kawałków. Serce mi krwawi, boli niewyobrażalnie. Zwijam się w kłębek pod kołdrą. Chcę zniknąć. Chcę zasnąć i nigdy więcej się nie obudzić. Chcę umrzeć.”

“Zawsze, kiedy wszystko zaczyna się układać, kiedy zaczynam wierzyć że w końcu będzie dobrze, przychodzi moment w którym wszystko się wali i znów tracę całą siebie”

Przecież nie chcemy się od siebie oddalić, a nić porozumienia zaczyna się palić

“Jak mogłem pomyśleć, że można pokochać kogoś takiego jak ja.”

Pewnego dnia ta szklana kula pęknie

dotknij mnie czule