koukouva/pel pel

Έλα να ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά.

Να σου δώσω απόγνωση, να μην είσαι ζώο,

ο δρομος για πισω

πισω 

πισω

πισω

πως νομιζες πως αλλαξαν;

φέρουν τα ίδια χέρια

μνημη, ακαθόριστες αράδες κάτι σαν απάντηση

Οι απέραντες εκτάσεις μετρημένες μ’ έτη φωτός, δεν μου λένε τίποτα. Εσύ ήσουνα λίγα μέτρα μακριά και δεν μπορούσα να σ’ αγγίξω σαν απλησίαστο απλανή αστέρα

Σε δωμάτιο με καθρέφτες έφυγε όλη μου η ζωή 

Βλέπεις μέσα μου εσένα, βλέπω μέσα σου εμένα

Κι άντε, φτου κι απ' την αρχή...

Απόψε όλα, σκορπισμένα.. 

Έλα να παίξουμε. Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου. ( Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη. Τώρα δεν έχω πιά αγαπημένη )

Θα σου χαρίσω τους πύργους μου ( Τώρα πιά δεν πυροβολώ τους φίλους μου Έχουν πεθάνει καιρό πριν από μένα )

Κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου. Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω; ( Τραβάνε μπρός, τυφλοί, χωρίς καν όνειρα )

Όλα , και τα άλογά μου θα στα δώσω.

Μονάχα ετούτον τον τρελό μου θα κρατήσω. Που ξέρει μόνο σ ένα χρώμα να πηγαίνει Δρασκελώντας τη μια άκρη ως την άλλη Γελώντας μπρός στις τόσες πανοπλίες σου Μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά Αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις.

Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα.