Only crazy people are worth something..

“Była to gra stworzona dla takich jak my. Dwójka najlepszych zawodników, mogących grać tylko ze sobą, bo nikt inny nie był w stanie doścignąć ich poziomu. Rozgrywka rozpoczynała się wraz z pierwszym złapanym spojrzeniem. Toczyliśmy wyrównany pojedynek na frazy. Przerzucaliśmy się podwójnymi znaczeniami. Złap. Odbij. Zmniejsz dystans. Zmniejsz go o centymetr o każdej pełnej godzinie. Przerwa. Oddech. Szybka analiza strategii przeciwnika. Przybiegał, zaczepiał, uciekał. Zabijał, nawijał, narzekał. Strzelał, rozbierał, ocierał. Biorę oddech. Wzrok. Kolejne rozdanie słów. Ocieramy się intensywnie metaforami. Iskrzymy się. Stajemy w ogniu. Trawimy się nawzajem. Tańczymy. Jutra nie ma, więc o nie nie drżymy. Tańczymy. Jeszcze raz sobie to wymyślimy. Coś znaczymy. Nie chcemy kończyć, bo tylko w tej grze jesteśmy sobą. Nie chcemy kończyć, bo tylko tutaj nie cedzimy słów. Jesteśmy sobą. Jesteśmy idealni. Nie wymagamy poprawek, zmian i masek. Nie szukamy odpowiednich słów. Nie tłumaczymy się, bo wszystko jest zrozumiałe. Jesteśmy sobą. Tak miło. Tak błogo. Tańczymy. Tańczymy, aż się nie skończymy.”