Yarım kalmış bir şiir ;
Kaybolmak yeniden mısralarda ,
Başka hayatlarda kendini aramak belki de .
Yelken açmak yeni limanlara ;
Ortak olmak acılara ,
Unutmak bir nebze kendini ,
Tekrardan bulmak acılar arasında kendine yer .
Ölmezden evvel ölmek
Ve dirilmek yeniden ;
Asırlardır süren kavganın gürültüsü
Yorulmuş azalar ,
Terk edilmiş sevdalar ve
Keşfedilmiş yeni kentler ,
İnşa etmek yeniden yıkılmış bir kenti.
Ve yeniden barışmak insanlarla
Merhamet göstermek ;
En çok da kendine...
Bütün kavgaları bir yana bırakıp
Sarılmak doyasıya kendine...
Çünkü kulağında bir çınlama
Eskilerden kalma bir söz :
Bir kelebeğin ki kadar uzun olabilir mi
Sanrıdan ibaret olan bu hayat ?











