سليمان ساسون فرزند اصفهان است. فرزند فرم ها و نقش هاى هنرمندانه و باشكوهى كه قرن هاست چشم جهانيان را به خود خيره كرده اند. ساسون عادى و معمولى نيست. خلاق و جستجوگر است. شجاعانه معمارى و موسيقى و نقاشى را در هم مى آميزد و تركيب هاى تازه مى سازد. اما آنچه ساسون را كم نظير مى كند؛ايمان است. ايمان به تداوم. ايمان به خلق. ايمان به فردا. بيش از نيم قرن است كه آرام و نجيب و بى هياهو راه مى پيمايد. راهى كه ساسون پيموده است اشارتى است به اين معنا كه هنر نه محتاج فرش قرمز كه در تمناى قلب سرخ است.














