Clyde

Tumawag ako kahapon sa Pinas sa telephone nila Lola para mangamusta pero yung kasambahay nila yung sumagot. Tinatanong nya ako kung sino daw ako, tapos nag joke naman ako na " ate, pakisabi naman kay Lola, tumawag ang maganda nyang apo"

" Ate . tumatawag po maganda nyo daw na apo! ", sigaw ni ate.

Narinig ko ang boses ni Lola sa malayo pero papalapit papuntang telepono, " Oh ??? Si PRINCESS yan!! "

Hanggang sa hawak na nya ang telepono, sabi pa rin nang sabi ng PRINCESS.

Nung nagkausap na kami, tawa kami nang tawa kasi napag alaman kong si Princess ang maganda nyang apo, hindi si Clyde. Nagpaliwanag si Lola na akala nya daw si Princess ang tumatawag kasi naghihintay sya ng tawag nya, na may usapan daw silang lakad ni Princess. Mhhhh kapag sinabi ko namang MABAIT MONG APO, alam kong ibang pangalan din isasagot nitong si Lola.

Siyam na taon ang pagitan namin ng kapatid ko. October 29th ang birthday ko, sa kanya naman ay November 12th. Noong pang 10th birthday ko, ang naalala ko ay ang hapunan namin ng pamilya ko. Napakamot ako sa ulo ko. Nasaan ang mga bisita? Nasaan ang balloons? Nasaaan ang spaghetti? O bbq? Nasaan ang chocolate cake? Ice cream? Hindi masaya ang bata na may sweet tooth. Malungkot. Umopo kahit hirap kasi hindi pa maabot ng mga paa ang semento sa pagkaka-upo. Kinamot ulit ang ulo. Feeling ko model na ako ng anti-danruff shampoo. Sabi ni Mama, " Pinagluto kita ng paborito mong adobong baboy. Pasensya ka na, nag iipon kasi kami para sa unang birthday ng kapatid mo. Sabay na lang natin bday mo at ng kapatid mo." Tumango ako habang pagtalbog talbog ang pisngi ko sa sinabi nya. Hindi naman ako nagmaktol o nagwala. Kumain ako pero walang maipintang ngiti sa matabang pisngi ko.

Nilasap ko ang sarap ng ihip ng hangin nung ako na ang sumakay. Ginalingan din naman nitong pinsan ko at napalakas nya ang pagtulak. Sa sobrang lakas, natakot ako kaya naisipan kong tumalon pero imbes na tumalon, hindi natuloy kasi bigla akong nahulog, nauna pa ang baba ko at natama pa ito sa cute na bato.

Akala ko noon, pagbagsak ng katawan ko sa lupa, end of the world at end of me na pero syempre, tumayo ako kaagad. Maya maya ay napansin ng pinsan ko na may tumutulo na dugo sa baba ko. Nataranta ako. Tumakbo ako papuntang CR at hinugasan ang sugat tsaka sinabunan ng Safeguard. Buong bar ng Safeguard ang dumampi sa sugat ko na very wrong decision kasi hanggang ngayon nakikita pa rin ang puting bits ng sabon na nahalo sa laman ko. Tiniis ko ang sakit pero sure akong walang tigil na dumaloy ang mga luha sa aking rosy cheeks.

Nakatayo sa tabi nya ang doktor, si Lola Flores at kaming mga apo para sa huling sandaling makasama siya. Pinagmamasdan ang paghinga. Paghingang maaaring mapatid ano mang oras. Maya-maya ay biglang tumigil sa paghinga si Lola Lourdes, at doon humagulgol sa pag iyak si Lola Flores. Tagos-puso, tagos-kaluluwa ang sakit sa nasaksihan na pangyayari. Naiiyak na din ako nang biglang nagsalita ang doktor na " Wala pa po, buhay pa po sya. May heartbeat pa" at ito naman si Lola Flores ay agad namang pinunasan ang luha nya at sabay sabing " Ah, wala pa" na kasing tono nung sumikat na video na lalaking paulit-ulit nagsabing " Ah, sarado. "  

“ Payag ka, bibigyan ka ng 1 million pero titira ka sa haunted house?”

“ gusto mo lalaki ka, pero isa kang sea horse?”

“ Kung dalawa na lang kayo maiiwan sa mundo, sino pipiliin mo (insert names ng mga nakakairita sa office)? “

Tuwang tuwa sa snow si indai