küçük kara balık.

Gözümün önünde siyah bir leke var. Ben nereye baksam o da geliyor. Genelde görmezden geliyorum. Ama bazen olmuyor. Ona takılıp, esas baktığım şeye odaklanamıyorum bile. İşte sen o lekesin.

Senin bana sarılmadığın bir mutluluk hayalim yok.

Ben yanaklarımın ısırılması taraftarıyım. Ama tabi sen bilirsin

Benim herkese seni deli gibi savunduğum konularda sen beni vurdun. Bak, bunu da unutmam.

Dün gece rüyamda denize dalıyordum. Birden sular çekildi. Toprağın ortasında boğulur oldum. Kalakaldım. Ama inan, hiç garipsemedim. Bu hissi beni bırakıp gittiğinden hatırlıyordum.

Her șey tamam da benden duygularımı çalmanı affedemem. Bundan sonra kimseye öyle kolay kolay güvenemeyecek oluşumun hesabını nasıl vereceksin? Kimseye böyle düşmeyecek oluşumun; aman burada durayım, çok da sevmeyeyim diyerek kendime sınırlar çizeceğimin hesabını nasıl vereceksin? Şimdi yanağıma ilk dokunacak erkek elinin bana seni hatırlatmaması için ne kadar çabalamam gerektiğinin, hafızamı silebilmek için ne kadar çabalayacağımın farkında mısın? Benden çok şey aldın, en büyüğü 'umudum'. Yakında işte bunun peşine düşeceğim.

Yine de aşk boyun eğmez.

Fark ettiğim ruhsal bozukluklarım: Sevdiklerini kaybetmenin aşırı korkusu Kimseyle duygularıyla ilgili açık konuşamama Kimseye güvenememe Hayal kuramama *Tşkkrlr dünya

Sen elmayı seviyorsun diye elmanın da seni seviyormuş gibi yapması biraz adilik.