o m o m o

Uit dezelfde Bouillon!: Jakob van Doorn en Akira Oshima.

Zo. Interview met François Geurds van afgelopen zomer in Bouillon! helemaal. Intussen heeft hij met Food Labs een Michelinster gekregen. 

Begin mei de start van CATCH7. Architecten die zich in zeven beelden presenteren aan opdrachtgevers die kiezen op hun gevoel. Ongeveer vijftien bureaus melden zich voor de pilot. Bureaus die in het profiel passen zijn op elk moment van harte welkom. 

François Geurds, chef van het met twee Michelinsterren getooide FG Restaurant (voorheen Ivy) in Rotterdam, heeft zijn tweede restaurant geopend. Onder het voormalige NS-station Hofplein creëert Geurds een culinaire speeltuin in de traditie van mannen als  Ferran Adrià en modern cuisinist Nathan Myhrvold. FG Food Labs heet het. Een nogal steriele naam die in contrast staat met het verwaarloosde betonnen gewelfde gevaarte waarin het is gehuisvest. Van binnen is het een hut. Met planken en wat spijkers in elkaar getimmerd. Dat maakt het meteen sympathiek. Genodigden blijven binnenstromen. Ze mogen die zich verheugen op champagne en verrassende hapjes uit handen van mooie meisjes (en een paar jongens) in kokette jurkjes die zich moeiteloos onderscheiden van de mannen in borrelkostuum: spijkerbroek, jasje , beetje gel in het haar en het sjaaltje. Meteen is het een feest voor de zintuigen. Frisse, krokante en twinkelende amuses komen voorbij terwijl zwarte brigade ook de glazen in rap tempo bijvult. Ondertussen vertelt Herman den Blijker zijn verhaal voor een camera. Onder de collega-chefs is ook Cees Helder, bij wie Geurds het vak leerde, die er gezond uitziet. Victoria Koblenko zou ook acte de presence geven. En ineens staat ze daar. Verkleed als poes. Poesje. Wat is ze klein. Staat ze bij de kar van Schmidt Zeevis een haring naar binnen te werken. Ik ga nog een keer terug om met Geurds over experimenteel koken te praten. En vaker. Wat ik vanmiddag gegeten heb, zorgde voor een perfect mondgevoel. 

Twee jaar geleden lag de U-boot loods in Rotterdam vol met lichamen van Joep van Lieshout. Gekwelde sculpturen met opengewerkte buiken waar darmen en organen uit rolden. Infernopolis heette de tentoonstelling. Nou, dan weet je het ook wel. Opengewerkte lichamen is niet alleen een fascinatie van Van Lieshout. Het Gemeentemuseum in Den Haag heeft geestverwanten bij elkaar gebracht in de Anatomische Les die niet voorbehouden was aan Rembrandts dokter Tulp. In lijken snijden was een soort van volksvermaak in de zeventiende eeuw. In het Gemeentemuseum loopt dat moeiteloos overl naar het heden. Damien Hirst, Francis Bacon, Marc Quinn, Berlinde de Bruyckere en Joep van Lieshout, ze rommelen als een dokter Tulp met lichamen. Verwacht geen horrorshow. Het is een overpeinzing. Van mij had Folkert de Jong zich kunnen beperken tot lichamen. Er ligt en staat zoveel rommel om de lichamen heen dat het aan creatief met kurk doet denken. De tentoonstelling loopt nog tot  5 januari 2014.