Gece'nin içinde yüzen balık...

ah, göğsündeki her yarayı merhametle öptüğüm.

Ben o gece haddimi bir bildim, bir daha da hiç şımarmadım.

O gözlerine bakıp hayat bulmamı sağlayan hisler, uçurumun kenarında tek ayak duruyor şimdi.

Sen kaburgalarımı kırdın, yaralarıma içtiğin sigaraları bastın ama ben hala seni sevmenin derdine düşecek kadar küçüğüm.

Seni paramparça hissettiren bir kırgınlığı kendi başına aştıktan sonra kalbini kimsenin insafına bırakmamayı öğrenmiş oluyorsun.

inan içimden hiçbir şey söylemek gelmiyor, ne var ne yoksa yakıp yıkmışlar içimde bende öylece susup oturuyorum.

sen aslında gırtlağıma bıçakları saplayıp, neden susuyorsun diyorsun.

bazen gitmek gerekiyormuş gücünün yetmediği yerler oluyormuş. sabretmek, mücadele etmek, beklemek bir yere kadarmiş.

Bana zehir edeceğini bile bile yine en güzel hayalleri senle kuruyorum

kendi kendinin zehri olduğunu fark edince bir akşamüstü ,bıçağın soğuk keskinliği ürpertmiyor tenini*

Yüreğimin tam ortasında büyük bir yorgunluk var, asla olamadığım kişi beni üzüyor.

sevgilim, aramızda bir iğne, beni sana dikiyor.

gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar, bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar.

acıyor ama halledeceğim derken öleceğim gibi geliyor.

Tek yönlü yollarda bile iki tarafa bakıp karşıya geçiyorum öyle bir güvensizlik