ÇAĞLA

Hani bazen olur ya, tamam artık bitti, acılar geçti dediğiniz an bir hatıra belirir gözünüzün önünde ve hayır bak geçmedim burdayım hala der. Şu sıralar tam olarak böyle geçiyor hayat, bitti dediğim an hatırlatıyor yaşanmışlıklar kendini. Sonra yaşanmışlıklara üzülmeye gerek olmadığını düşünüp yaşanmamışlara, yaşanması gereken fakat hiç yaşanmayacak olan hayallere dalıp gidiyorum.

Bana huzuru sadece bir fotoğraf karesinde arattığın için çok kırgınım sana. Nasıl anlatılır, nasıl söylenir bilmiyorum. Huzuru senin kollarında bulan birini fotoğraflara muhtaç etmenin sana nasıl bir getirisi olabilir ki? Sahi kırgınlığı tarif edebilecek bir kelime var mı?

Aşkın var olduğunu senin elini tutarken, seni öperken düşünmüştüm. İnsanlar hayalleri kadar yaşarmış ve hayalleri olmadan hiçmiş. Aşk ise bizim kurduğumuz bir hayalmiş, kalp kırıklığı ve göz yaşı...

Böyle olmamalıydı diyerek kendimi yıpratmıyorum artık. Böyle olmalıydı, ben dersimi almalıydım, bizi yanyana getiren kaderinde vardır elbet bir bildiği. Bizi bir araya getirmeseydi o kader bilir miydim aşkı bir çift göze sığdırmanın güzelliğini. Bilir miydim aşkın bir gülüşte saklı olduğunu. Böyle olmalıydı çünkü aşkı öğrenmeliydik sonra ayrılmanın acısını hissetmeliydik ve teşekkür ederim sevgilim sayende kimseye güvenmemeyi öğrendim...

Bu gün gidişinin 12. günü, özleminle baş etmeye çalışıyorum...

Ağlamıyorum ama dişlerimi sıkmaktan çenem acıyor artık, bilmem anlatabildim mi?

Kolayca kopuyorsa sağlam sandığın bağlarınız, aslında sağlam değildir.

Oysa ki sadece beni anlamanı, dinlemeni istedim senden. Gün sonunda sana sığınıp, göğüsünde dinlenebilmeyi istedim. Ama sen ne beni anladın ne de ben sana sığınabildim...

Keşkelerimde boğuluyorum bu aralar. Keşke o gün arkamızı dönmeseydik, keşke seni sevdiğimi söyleseydim, keşke seni daha erken bulsaydım, keşke sana daha sıkı sarılsaydım. Keşke o gün gitmeseydik...

Bazen diyorum ki bir adam bu kadar güzel gülemez. Tam o anlarda bir gülüyorsun içim gidiyor sana...

O gece, o soğukta saatlerce yıldız kaymasını bekledim. Dilek tutarım da seni bana getirir diye. Hiç yıldız yoktu gökyüzünde oysa ki...

Burada yazmayı çok seviyorum çünkü burada beni tanıyan yok, beni yargılayacak kimse yok. Hikayemi bilende yok... O yüzden buraya gelip onu yazabiliyorum. Şimdi bir kez daha söylüyorum can içim seni seviyorum.