"Aile"iyilik adı altında bütün kötülüklerin yapıldığı yerdir.

Olmuyorsa zorlamayın. Bazıları unutulmayı sevilmekten daha çok hak ediyor.

İki kişi var içimde. Biri herkesin yanında gülüp, eğleniyor. Diğeri sabahı zor ediyor.

Beni yargılamadan önce "biz bu kıza ne yaptık ki bize böyle davranıyor?" diye düşünün.

"Sana önce kelebekler verecekler. Sonra zihinsel travma."

"Alt tarafı çiçek koklayıp, bir hayvan sahiplenip, bir kaç insan tanıyıp, sevip gidecektik bu dünyadan. Nasıl kötü bir zamana denk geldi ömrümüz.. Vicdansızların, sapıkların, katillerin, nefretin, cehaletin ortasına düştük! "

Seni paramparça hissettiren bir kırgınlığı kendi başına aştıktan sonra kalbini kimsenin insafına bırakmamayı öğrenmiş oluyorsun.

Kısa cümleler kurulup uzun sigaralar içildi. Bir türkü açıldı; yardan da, serden de geçildi.

Susmam lazım. Saklamam lazım. Hep yaptığım gibi gülmeliyim, ağlamamalıyım. Titreyen ellerimi gizlemeliyim. Kimse görmemeli, görseler de fark etmeyecekler biliyorum.

Kendi bahçesine bir çiçek ekememiş insanlar, karşı bahçenin toprağının altındaki tohuma bile öfkelidir."

"Savaş bitmiş ben nöbette unutulmuşum"

Benim gitmeye hiç gücüm yetmedi, hep kovulmayı bekledim. Ve hep kovuldum.