nur

Ama pencere mi açsak duvarlara,

Kalp ""KALBE"" karşıdır,

Dualarda öyle...

Koskoca kainatta;

Küçücük bir çiçek say beni...

Y/ele verme...

Güze koyma...

bahçesi çiçek açmaz.

Başkasının güneşini kesenin,

üzerine güneş doğmaz.

Hala anlamadınız, kötü niyetle iyi murada varılmaz. . . . !

~

Bu darılmış...

Şu mesafe koymuş..!!

İnan hiç umrumda değil...

Valla

Taşın çiçek açmadığını

Suyu boşa harcayınca

Ama onun yokluğunu da istemez.

-Kaybetmeyi göze alamaz,

Ama kazanmak için mücadele etmez…

…

-Bağlanmaya cesaret edemez,

Ama ondan tamamen kopmayı da beceremez.

-Ne sevilmekten vazgeçer,

Ne sevmeyi bilir…

-Hani çok sonra zaman geçer de kaybeder ya,

İşte o zaman dökülür dudaklardan, itiraf edercesine:

Nereye demişler, dervişe..

Bilmem ki, demiş..!

Filizlenmez mi dalların!

Ezildikçe yenilendim...

Yaş aldıkça gençleştim..

Özledikçe güzelleştim..

En yorgun olduğumu sandığım zamanlarda bile ayağa kalkıp yürümesini de bildim..

Bazen düz yolda , bazen yokuş yukarıya, bazen tepeden en aşağıya çakıldım..

Herşeyi bıraktığım zamanlarım oldu, kendimi boş verdiğimde, sebepsizdi herşey..

Koşmadım hiç, yavaş yavaş vardım yolun sonuna. Bekledim..

İpini çekmedim hemen kimsenin.. Yaşamayı, yaşayarak öğrendim.. Hatalarımı da sevdim.. Yanlışlarımdan büyük tecrübeler edindim..

Bazen adres sordum, bazen ezberlerim oldu yalan yanlış..

Bazen nefesimin yetmediği kelimelerim.

Boğazımda düğümlenen eksiklerim de oldu.

İnkar etmedim ki, boşluk neredeyse orayı çoğaltıp, eksiklerimi düzelttim..

Kırdığım kadar kırdıklarım olmuştur elbet

İnsanım sonuçta kusursuz değilim ki ben.

Özürlerim de oldu, özür beklediklerim de.

Sevenlerim de oldu, sevmeyenlerim de.

Öyleleri vardı ki, içlerindeki öfkeyle savaşmak yerine, oldukları yerde saysınlar istedim bir süreliğine.

Benim geçtiğim yerlerden geçsin, benim yaşadığım hayattan pay alsınlar.

Bazı şeyleri zamanla, bazı şeyleri yaşayarak öğrendim.. İyi de oldu...

İçindeki iyiliği bulanların, insan yanlarına dokundum. İçindeki kötülüğün farkına varmayanları ise kendi haline bıraktım. Ve görüyorum ki, değişen pek birşey yok onlarda.

Her qördüğüyle yüreğini meşqul eden de var...