N

“prius te ipsum, deinde cetera”

duvarlarım olması ya da o keskin sınırlarım benim büsbütün benliğim bana ait ve hep öyle kalsın istiyorum herkese ve her şeye rağmen

son kez konuşmadık diye aylarca kafamla konuştum, ben artık iyiyim ama sen dün azarlarla susturduğun insanı bir gün dinlemek için yalvaracaksin.

hayatında bir kere ben de önemliyim deyip rest çekme raddesine geleceksin ve o günden sonra eski halini mumla arayacaklar. bu hep böyledir.

Yanacağımı bile bile o ateşe dokunur boğulacağımı bile bile okyanusta yüzerim vardır böyle huylarım.

çok uzun süre sabredip, her şeyi alttan alabiliyorum sonra anlık bi öfkeyle, inşa ettigim ne varsa tek bi hamlede yıkıyorum düne kadar hiç sevmemişim gibi, hiç olmamış gibi soğuyabiliyorum.

eli kapıda olanı kalmaya zorlamayın korkağı da savaşa çağırmayın.

artık hiç yıkılmayacakmış gibi inşaa ediyorum duvarlarımı.

sen kötü bir şey olmaması için iyi şeylerden bile kaçıyorsun.