nuante

niyə getdikdən sonra dəyərli olmağa başlayır ki, insan?

bir şeyi istəyirsinizsə mübarizə aparın. sonunda üzüləcəyinizi, onu yenə itirəcəyinizi bilsəniz belə. çünki, məğlubiyyət mübarizə aparmadan yaşananda peşmançılıq gətirir.

"eskidendi, çok eskiden."

insan insanın nəfəs darlığıdır.

saat 22:34 islaq saçlarla balkonda səni düşünmək. (karantin günləri)

hamı gedər fərq etməz, sən gedərsən ay tutular.

o qadına; "niyə yanına getmirsən? səni sevir" deməyi çox istəyərdim və sonda əlavə də edərdim ki, "məni sevsəydi uçardım."

özünü sevməyən insandan sizi sevməsini gözləmək axmaqlıqdır.

birini həyatınızdan çıxarmaq üçün gecikməyin. sevmək hər şeyi qəbullanmaq demək deyildir.

xanımlar və cənablar, ara verilmiş bir münasibət yenidən eyni ehtirasla qaldığı yerdən davam edərmi?

gec də olsa insanları yaxına buraxmamaq gərəkdiyini, onlara bilməli olduqları qədər sirr verilməli olduğunu, dəyərin, ancaq dəyər gördüyün zaman verilməli bir mənəvi hiss olduğunu anladım. insan yeni rastlaşdığı duyğularla böyüyürmüş. yaşdan asılı olmayaraq hər gün bir az daha böyüməyin və yeni duyğularla rastlaşmağın altında əzilirəm. ailə, dost, sevgili, qohum, tanış hamısının yad olacağı günlərdə yanınızda düzgün insanları saxlamağa cəhd göstərin. yoxsa yaşamaq yaş almaqdan başqa məna kəsb etməyəcək.

-axı biz filmdə deyilik, bir musiqi çalınarkən durub səni qucaqlaya bilmərəm.

xanımlar və bəylər, "insanlar dəyişməz, sadəcə daha yaxşı yalan danışmağa başlayarlar"