I'm LK

ความสงสาร ไม่ใช่พื้นฐานของความรัก

ร้องไห้ให้ตาย แกก็ไม่เข้าใจเราจริงๆหรอก

แกไม่รู้

น้ำทะเลกับน้ำธรรมดา  เราแยกออกได้ยาก จนกว่าเราจะได้รู้สึกว่ามันเค็มหรือมันจืด คงเหมือนกับการแยกความรู้สึกของ คนที่รู้สึกรัก กับคนที่รู้สึกดี คนที่รู้สึกดี คือ คนที่คุยด้วยแล้วมีความสุข แต่จะอยู่หรือจะหายก็ไม่เดือดร้อนอะไร แตกต่างจาก คนที่รู้สึกรัก มีทั้งสุขและทุกข์ แต่ถ้าวันใดหายไป เราจะรู้สึกทุกข์มากกว่า คนที่รู้สึกดีหายไป

———————————————————

อ่านแล้วรู้สึกว่า

แกอาจเป็นคนที่เรารู้สึกดีนะ

แกหายไป ช่วงแรกเราเจ็บนะ

แต่เวลาผ่านไป ไม่นานเลย

เราโอเคกว่าตอนมีแกเสียอีก

รู้สึกว่าการห่างกันสักพักมันดีกว่า

มีคิดถึงบ้าง ช่วงเวลาดีๆ

แต่ให้แกกลับมาตอนนี้ เราไม่แน่ใจ

อยากเห็นอะไรชัดกว่านี้อีกหน่อย

แต่คงอีกไม่นานนี้แหละ

ก็น่าจะเหมือนกับเวาเรามองอะไรใกล้ๆมากๆ

เราจะมองมันไม่ชัด

ต้องถอยมามองให้ไกลหน่อยจะเห็นอะไรได้ชัดขึ้น

หาระยะที่มองเห็นได้ชัด

และยืนอยู่จุดนั้นเสมอ

อาจหายากหน่อย

ต้องใช้เวลาสักหน่อย

แต่เมื่อเจอแล้ว

นั่นแหละเวลาที่เราควรกลับไป

—————————————————

ความเชื่อไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริง

ก็เหมือนกับน้ำทะเลกับน้ำธรรมดา

ตอนแรกเราเชื่อว่ามันเหมือนกัน

แต่แค่เชื่อ…มันไม่ได้ทำให้น้ำนั้นเหมือนกัน

ความจริง…คือน้ำนั้นไม่เหมือนกัน

และเหมือนกันไม่ได้

ถึงจะเชื่อว่าเหมือนกันแค่ไหน

ความจริงก็ชัดเจนกว่า