Tematem mojego fotoreportażu jest wydarzenie nazywane Artystą^2. Uczniowie klas artystycznych 3 LO im. Stefana Batorego w Chorzowie organizują tę imprezę ją już od 7 lat, więc można powiedzieć, że jest ona w pewnym sensie tradycją. Głównym zamysłem jest to, aby nauczyciele mogli wystąpić na scenie razem ze swoimi podopiecznymi. Co roku wychodzi to nie dość, że zabawnie to do tego widowiskowo.  Wybrałam to wydarzenie dlatego, że kilka lat temu sama niejednokrotnie występowałam na tej scenie i pomagałam w organizacji więc jest mi ono szczególnie bliskie i chętnie do tego wracam. Cała impreza co roku przyciąga grono uczniów, absolwentów i przyjaciół szkoły, więc jest to również dobra okazja do spotkania ze starymi znajomymi z klasy.

- zdjęcie ostre: przysłona f36, czas naświetlania: 1″, ISO 100 - zdjęcie nieostre: przysłona f6,3, czas naświetlania: 1/125, ISO 100

12.01.2018r. Katowice, godzina 9:48 fot. Ewa Krasnodębska

Wykonując te zdjęcia chciałam zwrócić uwagę na dobrze nam wszystkim znany kryzys migracyjny w Europie. Przedstawiają one osiedle uchodźców, znajdujące się w Hanowerze w Niemczech. W mieście tym wzniesiono już kilka takich osiedl i wciąż powstają nowe. Wybrałam akurat to ze względu na to, że znajduje się ono zaraz obok szkoły podstawowej (widać ją na drugiem zdjęciu). Kiedy do przedstawionych tu bloków zaczęli wprowadzać się ludzie pojawiły się głosy sprzeciwu tamtejszej społeczności. Rodzice nie chcieli posyłać swoich dzieci do tej szkoły z obawy przed niebezpieczną okolicą. W tej sytuacji w mojej głowie zrodziło się pytanie: w którym miejscu kończy się tolerancja, a zaczyna obawa przed nieznanym?

Zdjęcie obiektu architektonicznego o charakterze artystycznym.

Parametry zdjęć: 1. przysłona: f2,8, czas naświetlania: 1/250, ISO 200 2. przysłona: f3,5, czas naświetlania: 1/160, ISO 200 3. przysłona: f2,8, czas naświetlania: 1/250, ISO 200

Muszę przyznać, że nie jestem fanką zdjęć wykonywanych z zastosowaniem lampy błyskowej. Po pierwsze (w większości przypadków) nie podobają mi się, a po drugie sama nie potrafię ich dobrze zrobić.  Jak widać na załączonym powyżej zdjęciu, kiedy użyłam lampy, światło skupiło się na słoiku, który został za bardzo rozświetlony. Nie trudno jednak nie zauważyć, że zdjęcie wykonane bez jej udziału jest ciemne i szczegóły nie są na nim tak dobrze widoczne.  W znalezieniu złotego środka pomogła mi zwykła chusteczka higieniczna. Nałożona na lampę błyskową rozproszyła światło tak, że nie padało ono na słoik w tak agresywny sposób jak wcześniej i dawało to o wiele lepszy efekt niż w dwóch poprzednich przypadkach. Szczegóły są lepiej widoczne, a zdjęcie nie jest przesadnie jasne.

Aby się tego dowiedzieć wykonałam serię zdjęć w godzinach porannych, popołudniowych i wieczornych.  Pogoda niezbyt mi sprzyjała, dlatego też różnice nie są dobrze widoczne. Chmury odegrały w tym wypadku szczególną rolę. Posłużyły mi za naturalny softbox co sprawiło, że światło na dwóch pierwszych zdjęciach jest dużo bardziej miękkie niż byłoby w przypadku bezchmurnego nieba. Wtedy wszystkie kontury byłyby bardziej wyraźne, a na zdjęciu powstałoby dużo więcej cieni.  Natrafiłam na trudności przy wykonywaniu zdjęcia po zmierzchu. Czas naświetlania po ciemku znacznie się wydłużył przez co najmniejsze poruszenie aparatem skutkowało rozmazaniem się całego zdjęcia. Jednak zauważyłam, że zdjęcia wykonywane przy świetle lamp ulicznych całkowicie zmieniają barwy.

“Amerykański wizjoner: życie i czasy Johna F. Kennedy’ego” Wystawa ta prezentuje złoty wiek fotografii prasowej w Ameryce. Prezentuje ona wiele ważnych chwil z życia prezydenta. Zaciekawiła mnie ona, a kilka fotografii zapadło mi w pamięć-jedno z nich bardziej niż reszta. Jego autorem był Ed Clark, amerykański fotograf. Zdjęcie przedstawiało przemówienie wyborcze Kennedy’ego z października roku 1960.  Ed Clark pracował głównie dla magazynu Life. Jego najsłynniejsze zdjęcie przedstawia Grahama W. Jacksona, który gra na swoim akordeonie po śmierci prezydenta Kennedy’ego. Postanowiłam je tutaj zamieścić, ponieważ emocje, które są na nim widoczne przemawiają do mnie w taki sposób, że niemal czuję smutek, który ogarnął obecne tam osoby. Przeglądając inne fotografie autorstwa Eda Clarka natknęłam się jeszcze na kilka, które mnie zainteresowały i je także postanowiłam tu zamieścić.

Zdjęcie wykonane z zastosowaniem techniki liniowej, diagonalnej. 

Zdjęcie wykonane z zastosowaniem kompozycji skośnej, opartej na układzie trzech trójkątów.

Kompozycja otwarta i zamknięta. Pierwsze zdjęcie jest przykładem zastosowania kompozycji otwartej. Charakteryzuje się ona tym, że pozostawia odbiorcy pole do interpretacji. Sugeruje, że poza krawędzią zdjęcia znajduje się coś więcej co możemy sobie tylko wyobrazić. Drugie zdjęcie jest przykładem wykorzystania kompozycji zamkniętej. Wszystko jest tam zawarte i nie należy doszukiwać się ciągu dalszego poza jego granicami. W przypadku zmiany kompozycji z otwartej na zamkniętą efektem, który uzyskuję jest  to, że kieruję uwagę odbiorcy na to co chciałabym żeby dostrzegł.

Na pierwszym zdjęciu zastosowałam płytką głębię ostrości co sprawiło, że wyróżniony został tylko znak.  (przysłona: f4,0, czas naświetlania: 1/320, czułość ISO 200) Na drugim zdjęciu zastosowałam większą głębie ostrości i przez to starałam się osiągnąć taki efekt, aby wszystkie elementy widoczne na zdjęciu były tak samo wyraźne. (przysłona: f4,5, czas naświetlania: 1/250, czułość ISO 200) Zdjęcia wykonane aparatem Canon EOS 7D

Manipulowanie głębią ostrości Zdjęcia wykonane z ustawianiem głębi ostrości tak, aby na pierwszym  z nich czytelny był obiekt z przodu, na drugim - środkowy, a na trzecim - z tyłu.