Καθόμουν πριν μόνη μου κ όσο έφτιαχνα μια χειροτεχνία σκεφτόμουν διαφορα. Κατέληξα στο ότι όσο κιαν θες να βοηθήσεις κάποιον αν δεν δώσει ο ίδιος στον εαυτό του την βοήθεια που χρειάζεται πάντα θα είναι ακατάλληλος για σένα . Είναι κάτι που αφορά τον ίδιο. Όσο κιαν σαγαπαει, όσο κιαν προσπαθεί κ το δείχνει , δεν θα μπορεί να δώσει άλλο και θα σπάσει. Θα εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια που έκανε για εσένα κ τον εαυτό του γιατί απλά δεν προσπάθησε για εκείνον. Δεν φταις εσυ κάπου, ούτε εκείνου του αναλογούν βαριές ευθύνες , αλλα πράξεις που έπρεπε να είχε κάνει για εκείνον. Ίσως κάποια στιγμή καταλάβει ότι δεν πρέπει να προσπαθεί για άλλους , αλλα για εκείνον. Και ίσως κάποια στιγμή το κάνει πράξη . Ως τότε εγω θα σε αγαπάω πολύ. Από μακριά . Ίσως καλύτερα έτσι τώρα που το σκέφτομαι. Ακόμα κιαν μεινεις πίσω στο ‘24 και δεν θα σε πάρω στο ‘25, πάντα μα πάντα θα μείνεις μέσα στην καρδιά μου .