N'

Dolup dolup taşamamaktan yoruldum.

Saç diplerim acıyor leylâ. Sanki herbir telinde dünyanın bi' yükü var.

İçimdeki sessiz sokaklara sığmıyorsun.

Nasıl hissediyorum biliyor musun? Sanki uçurtmam ağaçlara takılıp parçalanmış gibi, bisikletimi başka çocuklar çalmış gibi, kapıyı çalıp kaçacakken evin sahibi beni yakalamış gibi, elimde bi çiçekle annemin mezarının, soğuk mermerine başımı yaslamışım gibi. Çocukluk arkadaşım başka şehire taşınmış, seksek oynarken ayağım kaymış, yanlışlıkla bi çiçeğin üstüne basmışım gibi.

Sana yazdığım her satırda, bak kan damlıyor parmaklarımdan. Şair ölü, şiir yarım.

Kalbimi bin kere kıran dünyayı. Seni bi'kere görünce affedeceğim. Özlemekten bel bükülür mü, saç dökülür mü, özlemek insanı bu kadar düşürür mü? Ben seni özleyince niye böyle oluyor? Yaşım büyüyor, evim küçülüyor. Ben seni özleyince uçurtmam ağaca takılıyor gibi hissediyorum. Tomurcuk verdi diye sevindiğim çiçeğimin saksısı balkondan düşmüş gibi hissediyorum.

Sen tüm çiçeklerden daha güzel bir bahaneydin dünyada kalmaya. Bütün şiirlerden. Bir kütüphane dolusu şiir gezsem, bi gözlerin edemez.

Sen ki özgürlük kadar güzelsin.