boş

İyi değilim mesela. Hem de hiç iyi değilim. İçimde kelimelere sığdıramadığım vedaların hüznü var dolu dolu. Birine bir şeylere ihtiyacım var ama kimseye hiçbir şeye tahammülüm, gücüm yok. “Beni bu hale siz getirdiniz!” diye bağırmak istediğim ve her gece rüyalarımda bağırdığım bir kitle var sadece. Dinlenmek ve anlaşılmak istiyorum. Sadece yoruldum ve dinlenmek istiyorum.

ne yapmak istediğimi bir türlü kestiremiyorum. bir şeyi çok istiyorum ancak daha sonra “gerek yok aslında ya” diyerek salıyorum. bu huyumdan kurtulmam gerek

hepimiz kaybettiğimiz şeyleri hatırlamakta ustalaştık, belirginleştik ve yavaşladık. fakat en çok yavaşladık. hepimiz yavaşladığımız ölçüde yaşarız. yaşarız evet. fakat yavaşlarız.