juliet

Sen bana yasaktın, ben de yasaklara aşık olan biri. Ben senin gözlerinde hapsoldum, sen beni o karanlığa gömdün.

Sen bana yasaktın, ben de yasaklara aşık olan biri. Ben senin gözlerinde hapsoldum, sen beni o karanlığa gömdün.

Keşke seninle biraz mümkün olabilseydik, bu kadar imkansızlık canımı acıtıyor.

bugün senden biraz uzaklaşmak istedim. her gün olduğu gibi. ama tek fark bu sefer gerçekten istiyorum. sesini unutmak istiyorum. yüzünü unutmak istiyorum. sözlerini unutmak istiyorum. ama korkuyorum. seninle birlikte kendimi unutmaktan korkuyorum. şu an bu kadar iyiysem bunun sebebi sensin. eskisi gibi olmaktan korkuyorum. senden tamamen koparsam bir daha asla toparlayamam. toparlamaya çalıştıkça her şeyi daha da mahvederim. yine kendimi tanıyamam. senden önce kendime yabancıydım. şu an baktığımda bu ben miydim? diye soruyorum. eğer o halime geri dönersem bu sefer hiçbir türlü şu anki halime dönemem. ama belki de doğru olan budur. her şeyin dağılması gerektir. bırak her şey dağılsın. toparlamak bir hataydı zaten.

Canımı yakan senin beni sevmemen mi yoksa seni hala sevmem mi anlayamıyorum...

12. Aya girdik sevgilim. Ama sen yoksun. Sadece bir kaç mesajın ve bıraktığın yaralar var. Ama çok garip yaralar hala kabuk bağlamadılar. Aslında her kabuk bağladığında o kabuğu ordan söktüm. Sensiz bir hayat istemiyorum ve bıraktığın bir kaç hatıradan birinin bile kaybolmasına izin veremem. Bu arada çocuk lafından artık nefret etmiyorum. O da senden kalan bir hatıra ve artık çocuk olmak bile benim için güzel. Seni sonsuza kadar seveceğim. İyi geceler.

Canımı yakan tek bir fotoğraf. Tek güzel tarafı içinde sen olman. Ama yalnız değil..

Sen gittin ama giderken neden arkanda anıları bıraktın?

Sesin kulaklarımda çalan bir melodi gibi.. Sanki yanımdasın benlesin. Konuşuyorsun benle. Ama sonsuza kadar sadece 5 saniye anca duyduğum sesin ile yaşayamam. Bir gün o sesini unutucam. En çok korktuğum şey senle ilgili olan her şeyi unutmak. Ama bunu istemiyorum. Seni unutmak istemiyorum. Ama seni unutsam bile açtığın yaralar kalıcak. Kapanması mümkün olmayan o yaralar. Asla o yaraları kimseye göstermem ama kapatmaya da çalışmam. Yaraların hepsi senden kalan bir hatıra. Canımı yakan o yaraların hepsi sensin. Ama ben o yaralar olmadan yaşayamam.

O kadar yalnız hissediyorum ki ama bu yalnızlık çevrende bir sürü insan varken hissettiğin bi yalnızlık ve cidden en çok acıtan da o. Onsuzluk canımı yeterince yakarken kimsenin yanımda olmaması canımı daha çok yakıyor ne dersin bir gün bunlar düzelir mi? Ya da aynı şekilde devam eder mi.. Ölüm her şeyin çıkış yolu olur mu diye düşünüyorum ama kaçmak olur sadece. Ama belki bazen kaçmak gerekiyordur. Kaçışta bi çıkış yoludur belki kim bilir.

Canım çok acıyor sevgilim. Sana olan aşkım canımı fazlasıyla yakmaya başladı. Sadece senin aşkın böylesine acıtabilir canımı.

Sana olan aşkım Güneş ve Ay'ın aşkı gibiydi. Güneş aya aşıktı ve onu parlatıyordu. Ay ise ona muhtaçtı parlamak için. Çünkü Güneş olmadan Ay'ın hiç bir anlamı yoktu. Ama sevgilim şunu farkettim. Sen bensiz de çok güzel parlıyorsun. Işığın hiç sönmesin. Bu hikayede artık Güneş sensin. Sen sadece kendin için parla. Başkası için değil. Hoşçakal sevgilim. Benim artık bu hikayede bir yerim yok.

Söyle bana nasıl azalacak bu acı ?? Ne zaman biticek tamamen. Ruhum acı altında ve ben hiçbir şey yapamıyorum. Tek yaptığım şey acının kaynağına aşık olmak.

Önceden okulun,kantinin ya da her hangi bir yerin benim için hiç bir anlamı yoktu. Seni görene kadar. O soyunma odasının önünde seni görene kadar her yer benim için onemsizdi. Sonra seni gördüm. O kadar kişinin içinden ilk gozuke çarpan sen oldun. İşte o zaman hayatımın bir anlamı oldu. İlk başta küçük bir hoşlantıydı. Yani ben öyle sanıyordum. 2 3 güne geçer dedim. Ama 15 gün seni göremeyince hislerimin hoşlantıyı geçtiğini anladım. Sana açılıp red yememe rağmen üzulmemistim. Sadece bana cevap vermenin mutluluğunu yaşıyordum o zaman. 15 tatil bitti. Okula geri geldik. O zamanlar seni unutmaya çalışıyordum. Bizim asla olamayacağımızı anlamıştım çünkü. Bir ara seni gerçekten unuttuğuma inanmıştım. Aklıma gelmiyordun. Sonra o gün kantin sırasında yan yana geldik. Kolum koluna, saçım omzuna değdi. Sana ilk defa bu kadar yakındım. Kokunu ve sesini ilk defa bu kadar yakından duydum. Sana gerçekten aşık olduğumu ve unutamayacağımı orada anladım. Kaçmaya çalışsam da yapamazdım. Bunu yapmam için önce yapmayı istemem gerekiyordu. Ama ben istemiyordum. Sadece seni değil seni sevmeyi de seviyordum ben. O zamanlar seni sevmek acı vermiyordu. Görmekle bile yetiniyordum. Ama sonra seni o gün o kızla beraber gördüm. O kız arkadaşın değildi biliyordum. Yanındaki kişinin yerinde asla olamayacağımı o gün anlamıştım. Asla yanında bir yerim olmayacaktı. Arkadaş olarak bile. Benim için o gün her şey bitmişti. Tek bitmeyen şey sevgimdi. Ama içimde en ufak bir umut bile kalmamıştı. İlk defa kendimi birine karşı bu kadar savunmasız hissettim. İlk kez sana yenildim ben. Önce sana yenildim sonra kendime. Seni unutmayı istiyordum artık. Daha fazla acı istemiyordum. Benim için hayatımdaki her şeyi ifade etmeni istemiyordum. Hiç bir şey ifade etmemeni istiyordum. Her şarkıda aklıma gelmeni istemiyordum. Her şarkının her sözünde olmandan çok sıkılmıştım. Seni düşünmekten senin için ağlamaktan bıktım. Fotoğraflarına bakıp ağlamaktan bıktım. Senin yanında olamamaktan bıktım. Bunların senin umrunda olmamasindan da bıktım..