Aklıma gelmişken buraya kaydedeyim. Babamın ne düşündüğünü hep merak ederdim zaten ama kabul etmez gibi geliyordu. Assla hem de. Konuya geleyim. Arabada müzik ararken benim açmamı istedi, bende melankolik bir şey açamayacağıma göre(genelde öyle dinliyorum) ortak ne olabilir, Karadeniz müziği diye düşündüm onu açtım. Dinlerken babam takılmaya başladı bana, bende müziklerini seviyorum güzel falan diyince "e karadenizliye vereyim o zaman seni " dedi bende şakaya devam ettim ver dedim. Vereyim mi diye tekrar sordu ağzımı arıyor, baya ciddi düşündüğünü görünce yok istemiyorum dedim. Bi süre böyle bakar gibi oldu bana, hem sen niye veresin görücü istemiyorum dedim bende djskjd babamın burda bana iki saat nasihat etmesini falan bekliyordum bu arada cevap olarak. Ama sadece ne dedi biliyor musunuz getirdiğin kişiye ben vermezsem ne olucak? Veremez miyim dedi sözüm geçerli değil mi?? der gibi. Bende senin onaylamayacağın biri karşına gelmez zaten dedim rahatladı böyle diyince. Babamla bunu konuşuyor olabilmek bile bana o kadar garip geliyor ki. Ciddili böyle düşündüğünü bilmiyordum. Normalde sevgili yapsam ortalığı yıkar gibi hissettirmişti hep. Şimdi çok rahat konuşabiliyorum büyüdük galiba. Hala bi yanım bu konuşmalar lafta kaldığı için mi sıkıntı etmiyor diye düşünüyor. Sevgilim olduğunu söylediğimi düşünemiyorum ona..
turnnoffyourmind
annaxmalina
germansingergirl
ellievsbear
jacobvanloon
