nastia252

Boli jeszcze bardziej, gdy widzisz kolejny raz, że wcale nie jest tak jak każdy Ci mówi. Że w twoim życiu jest masa szczęścia i miłości.

Czuję, że bez tego wszystkiego jestem nikim.

Mam już naprawdę dość życia, dość ludzi, dość siebie. Po prostu wszystko jest takie beznadziejne.

Śnił mi się ostatnio. Do dziś mam go przed oczami i mimo bólu nadal chciałabym, że sen stał się rzeczywistością, a nie tylko snem. Szkoda tylko, że mnie zablokował. Boli. Ale może tak ma być, może muszę czuć ból.

Złe dni i myśli znowu powracają. Tak za nimi nie tęskniłam...

Uwielbiam uczucie, gdy piszę wiadomość do kogoś, a on odczytuje ją, ale nic nie odpisze na nią.

Nadal tęsknię, nadal boli, że mnie zostawiłeś bez słowa, nadal przez to umieram.

Mam już dość życia.

Mówiłeś, że mnie nie zostawisz...

Nawet przebywając w obecności innych myślę tylko o tobie.

Bez ciebie moje życie nie będzie już takie same.

Brakuje mi ciebie, jako jedyny się mną interesowałeś i mnie wspierałeś, a teraz brakuje mi tego.

Czasami tęsknię za tą jedną relacją, ale później przypominam sobie ten brak szacunku, który został mi okazany.

Dzisiaj mija dokładnie rok od jego śmierci, niby się pogodziłam z tym, ale i tak zawsze, gdy o nim pomyśle to, od razu mam łzy w oczach.

Mam już dość naprawdę życia.