GÜNBATIMI

“Mesela ben çok gülerdim, çok konuşur, saatlerce aynı konudan bahsedebilirdim. Ama bir şeyler oldu sonra, gerçi bir şeyler hep oluyordu ama ben geç farkettim işte. Bazı konuları aşamadım, bazı şarkıları susturamadım, bazı cümleleri unutamadım ve kalbimi yaşanmışlıklardan arındıramadım. Birileri uzun uzun bir şeyler anlatıp durdu ama cevap veremedim hiçbirine..”

her zaman çok sevmenin yeteceğini düşünürdüm,size çok sevmenin yetmediği bir yerden yazıyorum şimdi.

istemem dünyayı, bana kalbinde yer ver.

Ben seni şarkıda da hatırlarım, bir otobüs durağında beklerken de. ben seni bir çiçek bahçesinde de anımsarım bir buğday tarlasında da, ama ben seni nerde unutabilirim bilmiyorum.