O çocukluğumdu sevdiğimdi seveceğimdi

Müjdecim, kurtarıcım, efendim, Peygamberim;  Sana uymayan ölçü, hayat olsa teperim!

Çıkar en sevdiğin kitabı yap yanına en sevdiğin içeceği. Tak kulağına kulaklığını dinle kaybolup gittiğin satırlarda en sevdiğin müziği. Başını kaldır gökyüzüne bak, rengi ne kadar güzel değil mi? Oku o güzellikte eşsiz sözleri, kaybolup git o sözlere. Yanımda sevenim yok deme boşuna. Bak kitaplar ne kadar güzelde anlatıyor seni. Kimseyi kırma, elestirme. Herkes yaratıldığı gibi güzeldir. Rencide etme insanları, varsa eğer kusurları çek bir köşeye söyle diline gelen her cümleyi. Ama kırma onu, küstürme. Üzme onu incitme. Sen değer verirsen insanlara, o yaptığın tek kupa kahvenin yanına bir kupa daha gelir. O en sevdiğin kitabı, en sevdiğin müzikle beraber okur değer verdiğin insan. Boşuna deme ' Ben değer verdim, o gitti.' diye. Seversen sevilirsin her zaman. Gülümsersen hayata o da gülümser her zaman. Hiç unutma :

"KENDİNE KARANLIK YARATMAZSAN AYDINLIĞIN DAİMİ OLUR."

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım!