Moja historia - One Direction :)

Wtedy momentalnie sie obudzilam. JEST! To byl tylko sen! Czyli spotkanie za pol godziny, ogarne sie i wgl. Zeszlam i czekalam na Nialla.

- No witaj.- Zasmial sie.

- No witaj, witaj.- Pojawil sie usmiech mi na twarzy.

Weszlam do sali, i .... chlopacy sie na mnie patrzyli... Okej, po prostu sie na nich nie patrzyc, tylko sluchac Nialla.

- Tyy ! - Pokazal na mnie palcem Harry. - Siadaj tu.- Zasmial sie.

- Okej.- Zasmialam sie i spojrzalam na Nialla.

Mowil i mowil, ja oczywiscie go sluchalam i tak.. NIEKIEDY, sie usmiechalam do innych. 

Pozniej.

- Dobrze, ja ide do restauracji.- Zasmial sie Niall.

- Czesc, jestem Harry, moze sie gdzies przejdziemy ? - Zapytal sie mnie Harry.

NO I CO JA MAM ODPOWIEDZIEC ?! Ja wiem co bedzie gdy Niall to zobaczy. 

- N-o-o-o, ok-ok-okej ? - Wymskelo mi sie.

- Super, odprowadze Cie, a przedtem pojdziemy na ciasta.- Zasmial sie.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Oczami LOUISA

Sledze ich, przeciez Larry tak sie nie moze skonczyc, Harry chce mnie opuscic. Na razie jest ok, jedza ciasto, ale nie wiem co dalej. Sledzilem ich jeszcze tak z godzine, i tak przez nastepne, wtedy zaciagnalem Harry'ego do mnie.

- Ziom ! Co Ty odstawiasz ? - Zapytalem.

- Ale co? Sledzisz nas? Puszczaj, ide ja odprowadzic. - Powiedzial Harry.

- A na koniec calus, nie! Zostajesz.- Powiedzialem.

- Ej, co sie dzieje? - Zapytala nowa.

- Ja i Harry musimy isc, to narka.. - Powiedzialem.

- Ggvofjgojb ! - Zakrylem mu usta.

- Okej, wroce sama.- Powiedziala.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wtedy za krzakami znalazlam Zayna, dziwnie sie troche dzieje.

- Czesc, ide wlasnie za toba. - Powiedzial.

- Widze, ja ide do domu. - Powiedzialam.

Szlam, szlam, obrocilam sie, a Zayn za mna z spuszczona mina.

- Tak, mozesz isc ze mna.- Zasmialam sie.

- YEAH ! - Cieszyl sie bardziej, niz mrowka po porodzie, haha. 

Troche mnie dziwilo, przeciez on jest z Perrie, nawet sie chyba.... ZARECZYLI! Jak Perrie nas zobaczy, to bede miala. 

- Zayn, a, ty nie jestes z Perrie? - Zapytalam.

- No podobno, ale jest w trasie. - Usmial sie.

Okeej... czyli, ja jestem zastepowa PERRIE ?! WHAT ?! No dobra.

Wieczor

- Czesc, mamo i tat.. Tato ? - Patrzylam na tate w hipisich ubraniach tanczacy CZACZE.- TATO ?!

- Czeeeesc, szacun ! - Zasmial sie.

- No wiem, ziomie.- Usmialam sie.

- Dzwonil chyba Najal, czy tak jakos. - Powiedzial tata.

- Super! - Oddzwonilam.

Siedzialam i tak gadalam z nim i gadalam. Musielismy juz konczyc. 

Lezalam i tak myslalam nad tym snem, dobrze ze to nie bylo na prawde, tylko glupi marny sen, ale lepiej zebym uwazala, bo moze sie tak samo stac w realu. W ogole nie moge uwierzyc ! Moge zostac czlonkiem 1D! Aha, mama, i tata hipis, nie pozwola mi jechac w trasy, to do bani.

Jutro.

Wstaje, sniadanie i w ogole, normalka.

- A moj komputer gdzie? - Zapytalam rodzicow. - A schowany.. jak wrocimy do domu, to go dostaniesz. - Odpowiedziala mama. - CO?! ALE JAK WROCIMY?! JA NIE WRACAM DO POLSKI! NIE MA MOWY! - Krzyczalam na mame. - Sluchaj, gdy jestem na ulicy, to ludzie podchodza, pytaja sie cos po Angielsku, a ja nic nie rozumiem. Wracamy i koniec, basta. - Powiedziala mama. - NIE! WY MOZECIE SOBIE WRACAC! ALE JA WPROWADZAM SIE DO NIALLA, LUB PO PROSTU BEDE MIESZKAC SAMA! K P W?! - Nakrzyczalam.

Jestem tu zaledwie dwa dni! A oni juz chca jechac do domu, do Polski... ja tam nie jade! Pokaze sie w szkole, i smiech... Po kilku godzinach zadzwonil kolega, co rowniez mnie wysmial, odebralam...

- ALDONA?! To Ty na serio?! - Zapytal sie Fifi. - Tak, i nie mam zamiaru wracac do tej szkoly, poznalam kogos, kto bardzo lubi Justina B. i jest jego przyjacielem... Wiec sorry. - Odlozylam sluchawke.

- A moze nie wyjezdzajmy? Aldona wreszcie znalazla dobre miejsce. - Rozmowa mamy z tata. - Tak, zostanmy, chyba chcemy, zeby byla szczesliwa.

Wrocilam do domu. Tata chcial cos powiedziec, ale zaczelam pierwsza.

- Tak, ide sie spakowac, spakowac ubrania i swoje marzenia... - Powiedzialam z zalem. - Zostajemy.. - Powiedzial tata. - SERIO?! DZIEKUJE! - I przytulilam rodzicow.

Wieczorem.

- No i zostaje! - Tlumaczylam Niallowi przez Skype'a. - Myslalem, ze Cie nie zobacze, ale zobacze! - Usmiechnal sie Niall. - Heh. - Zasmialam sie. - Ja koncze, musze... jeszcze jutro musze z chlopakami plany wymyslic na przyszly tydzien, gdzie zaspiewamy. - Powiedzial Niall. - A moze chcesz pojechac z nami? I pospiewac? - Eee, eee, tylkoooo, ja spiewac nie umiem, to problem... - Jakalam sie. - Naucze Cie, jutro przyjdz na nasze spotkanie. - Usmiechnal sie i zamknal laptopa.

Jutro.

- Tato? Mamo? Moglabym na tydzien jechac gdzies z chlopakami z One Direction? - Zapytalam sie, boje sie ich odpowiedzi. - Nie! Nie bedziesz sie od nas oddalala! - Krzyknela mama. - Ma prawie 17 lat, dorasta, a tak z innej beczki, Niall jest odpowiednim chlopakiem dla Aldony. - Wyjasnial tata. - TATO ! JA Z NIM NIE CHODZE! - .... - Dobrze, pojedziesz.. - Powiedziala mama. - SUPER, to pa ide na spotkanie. - Powiedzialam

Weszlam do sali, chlopacy sie na mnie popatrzyli, ale tylko Niall mnie przytulil, a inni dalej sie paczyli, jakby ducha zobaczyli. Zayn mnie wygonil i przeprosil.

- Z taka dziewczyna krecisz?! - Zapytal Zayn. - Niee, tylko przyjazn. - Powiedzial Niall. - Czyli wolna? - Zapytal Harry. - Tak, chyba tak.. - Niall. - To znaczy, ze nie ma chlopaka?! - Louis - No tak. - Ponownie Niall. - SUPER ! - Wykrzynal Liam. - A co? To jakas komenda? - Zapytal Niall. - Nieeee, no ale wez... taka dziewczyna?! - Lou. - Ona ma prawie 17 lat, nie sadze by chciala 21-latka.. - Powiedzial Niall.

Wtedy Harry mnie wprosil.

- Okej to zaczynamy spotkanie, Ty. - Pokazal na mnie palcem. - Usiadz tutaj, kolo mnie. - Dobra?

Niall mowil i mowil, a chlopacy sie do mnie non stop usmiechali, a ja do nich, wtedy Niall przerwal.

- Wydaje mi sie ze mowie jak do sciany. - Powiedzial wsciekly Niall i wyszedl, trzaskajac drzwiami.

Wiem ze nie chodzilo mu o to, ze go nie sluchamy, tylko o to, ze inni sie do mnie usmiechaja, a ja do nich... Dzwonilam do niego, nie odbiera, na Skypie, pisalam na Twitterze, nic. Zadzwonilam do Zayn'a. Odebral momentalnie, pewnie czekal na moja komorke.

- Hej Zayn. - Powiedzialam z uroczym usmiechem. - Czesc, czesc, sluchaj, przykro mi to mowic, ale Niall powiedzial mi ze nie chce Cie znac.

Zatkalo mnie! Spadl mi telefon, a ja sie rozplakalam, i plakalam godzinami, dniami, i w ogole.

Jutro.

Zadzwonil do mnie Niall, odebrac? Odbiore.

- ... - Ja. - I co? Nawet nic nie powiesz? Chce sie tylko zapytac, czy az tak Cie podniecaja inni? Myslalem, ze to wlasnie we mnie sie zauroczylas. - Powiedzial z zalem... - Nie Niall! To nie tak! Po prostu, to pierwsze spotkanie z reszta! I absolutnie nic mnie z nimi nie laczy! I tak, to w tobie sie zauroczylam. - Tlumaczylam sie. - Tak? A najczesciej to patrzylas na Zayna, i sie do niego najbardziej usmiechalas... - To zle chyba patrzyles... ja Ciebie sluchalam, i niekiedy sie odwracalam i usmiechalam do innych.. a ty do fanek sie nie usmiechasz? - Zapytalam. - Usmiecham. - Wlasnie, a ja to juz do twoich przyjaciol to nie moge usmiechnac. - Nie chodzi mi o to! - A O CO?! - Zapytalam wsciekla i zarazem smutna. - Nie wazne... - Rozlaczyl sie.

Siedzialam i myslalam.. "Czy Niall aby napewno to ten jedyny? Zayn tez jest ladny i w ogole.. i by nie byl tak zazdrosny.. a o Niallu nie wspomne". Ktos zadzwonil do drzwi. Byl to Zayn.

- Hej, moge? - Zapytal. - Tak, tak. - Usmiechnelam sie. - Masz tutaj liscik od Nialla, chyba Cie przeprasza. - Powiedzial. - A potem sytuacja sie powtorzy. - Usmiechnelam sie, nie wiem dlaczego. - I cieszy Cie to? - Zapytal. - Nie... - Powiedzialam z zalem.

Pod wieczor zadzwonilam do niego.

- Niall? - Powiedzialam. - Niee, to nie Niall, jak widzisz, jestem jego dziewczyna. - Powiedziala "JEGO" dziewczyna. - CO?! - Zamknelam laptopa.

Nie, nie. Co to wszystko znaczy?!

Nastepny dzien.

Siedze na schodach pod domem, podchodzi Zayn.

- Czesc, stalo sie cos? - Zapytal troskliwie. - Tak, znaczy nie! Tak.. Niall ma dziewczyne, a w dodatku napisal w lisciku, ze jestem ta jedyna! CHYBA NIE! - Wrzeszczlam, rozplakalam sie.

Zayn mnie przytulil, on umie pocieszyc. Wtedy pojawil sie Niall, co robic? Bede sie dalej przytulac do Zayna.

- A tu co sie dzieje? Ja Ci wysylam liscik...- Nie dokonczyl. - Z przeprosinami i ze w ogole jestem ta jedyna, a gdy dzwonie na skype, widze dziewczyne, ktora mowi ze jest twoja. - Powiedzialam. - CO?! Jaka dziewczyna? - Zapytal z dziwnym wyrazem twarzy, wiem ze klamie. - Nie obraz sie, ale mozesz sobie pojsc.. - Powiedzial Zayn.

Poszedl. Nie wiem czy dobrze zrobilam. Zayn mnie zaprosil na "SPACER" hmmm, albo to przekret.

- Super, i zadnych mysli o Niallu. - Usmiechnelam sie. - Tak ... - Usmiechnal sie.

Wtedy pojawil sie on, Niall. Czemu?

- Ja pojde po lody. - Powiedzial Zayn. - A jednak cos Cie z nim laczy.. - Wyzalil sie Niall. - A Ciebie laczy z ta dziewczyna co powiedziala, ze ty jestes jej chlopakiem. - Powiedzialam ze zlym wyrazem twarzy. - .....

Wieczor. Niall co chwile do mnie wydzwania.. w koncu odebralam.

- CO chcesz?! - Zapytalam grozno. - Wiesz co chce... i chce Ci to wyjasnic.. to nie byla moja dziewczyna, tylko kuzynka, a to ze sie tak wyglupiala, to nie moja wina, naprawde, wiec moglibysmy zaczac od poczatku? Bez nieporozumien? Prosze... obiecuje, ze nie bede zazdrosny, w ogole, nawet nie wiem czemu taki jestem, przeciez to moi przyjaciele, a Ty nawet nie jestes moja dziewczyna, tylko wspaniala przyjaciolka, a teraz mozesz mnie zignorowac.. - Wytlumaczyl sie. - Niall... Ja.. No bo ja nie wiem jak to bedzie.. no bo z miloscia sie czeka, nie dawno sie poznalismy, wiec nie mozemy tak od razu, sie spotykac, i juz byc "CHLOPAKIEM" i "DZIEWCZYNA". Moze sie to uda, ale wiesz, trzeba poczekac. - Powiedzialam. - Tak, oczywiscie, to pa....- Powiedzial smutno..

Rozdzial II, One Direction :)

Nastepnego dnia.

Budze sie na ramieniu Nialla. Gdy na niego popatrzylam spal jak aniolek. Przyszla obsluga.

- Czy cos podac, dla Ciebie i Nialla Horana? - Zapytala

ALE JA NIE WIEM CO ON LUBI!? MOZE CHIPSY I COLE?

- Chipsy i cole, dwa razy. - Powiedzialam

Niall sie obudzil, i zapytal:

- Ej, byla obsluga? - Zapytal sie mnie. - Tak, i powiedzialam, ze chcesz chipsy i cole. - CO?! CZY JA MUSZE WYPAPLAC WSZYSTKO?! - SKAD WIEDZIALAS ZE TO WLASNIE CHCIALEM? - Usmiechnal sie. - A bo wiesz, w przyszlosci zona, teraz najwieksza twoja fanka. - Zasmialam sie. - Haha, wlasnie.

Samolot sie zatrzymal. Czy do Londynu nie jedzie sie 2 dni? I czy w ogole samolot robi jakies przerwy? Przeciez wszystko je..... SPADAMY?! Jezus, jak ja panikuje!

- Co sie dzieje?! - Krzyknal Niall.

I oczywiscie caly samolot zaczal krzyczec.

- Boje sie! - Krzyknelam. - Chodz tu! - Chwycil mnie Niall i przykryl.

Okej, okej... CO SIE DZIEJE?! Nie chce umierac! Nie wiem czy byl to dobry pomysl, by wyjezdzac z Polski. Samolot sie uspokoil, wyladowalismy, ale to wcale nie jest Londyn.

- Okej Niall, wszystko w porzadku, wyladowalismy, ale to nie Londyn. - Powiedzialam.

Wtedy wpadli chlopaki, ktorzy mieli gdzie indziej siedzenia, ale Niallowi trafilo sie kolo mnie.

- Nic Ci nie jest, stary?! - Zapytal Harry.

Zemdlalam.

- No wezcie jej pomozcie! - Niall - No ja z nia cala noc nie gadalem. - Zayn - Yhh, no dzieki za wsparcie... - Wkurzony Niall

Po godzinach sie obudzilam, wyjrzalam przez okno, lecimy, wszystko dobrze.

- Ej, co sie stalo? - Zapytalam Nialla. - Widocznie zemdlalas na widok innych, hehe. - Zasmial sie. - No widocznie.

Niall mnie utulil, hehe. Po chwili pokazal mi zdjecie swojego domu, tak wiedzialam ze ten dom juz widzialam.

- MOJ TATA MIESZKA DWA DOMY OD TWOJEGO! - SERIO? - Zapytal z niedowierzeniem Niall. - No tak, czekaj ktora godzina? - 9:00 - Patrzyl Niall na reke, gdzie nie bylo zegarka. - Przeciez nie masz zegarka. - Zasmialam sie. - No przeciez wiem. - To jak wiesz, ktora jest? - Zapytalam. - Jestem jasnowidzem, i jasnowidzuje, ze sie we mnie zakochalas, heh. - Zasmial sie - Phii, bo to prawda, ty zly czlowieku. - I tak godzinamy sie smialismy i smialismy.

Zachcialo mi sie jesc, ale w torbie nic nie bylo, to trzeba isc do rodzicow.

- Czekaj gdzie idziesz? - Zapytal Niall - No, po jakas wode i kanapke, czy cos. - Powiedzialam - Siadaj, dam Ci. - Chwytl mnie za reke i rzucil na fotel. - AUC, hehehe. - Zasmialam sie, ale serio, bolalo. - Sorry, tylko bedzie mi smutno gdy sobie odejdziesz, i zostane sam. - Wyzalal sie. - Ale ja Cie nie zostawie. - Zasmialam sie.

Dziwne, moi rodzice nie slyszeli trzesienia? Spia? Czy wylecieli przez okno? Matko, a mam wyobraznie, haha. Moze do nich zajrze? Ale Niall bedzie smutny, i co ja zrobie? Przeciez innej fanki mu nie dam, nooo. Hehhe, moze pojdzie ze mna?

- Niall, ide sprawdzic co u rodzicow, idziesz? - Zapytalam - Nie, pogrzeje Ci siedzenie. - Zasmial sie i mial smutna minke. - Dobrze.

Wyszlam, a rodzice, sluchaja muzyki, no matko... a do mnie nie zajrza, podejde..

- Hej, a wy do mnie nie podejdziecie? - Sorrka corcia, ale twoj tata zaspal, i ja. - Mama - Taaa, okej, wracam do siebie, do mojego Nialla. - Zasmialam sie.

Wrocilam.

- Jestem, a Ty co robisz? - Zapytalam Nialla, ktory lezal na dwoch siedzeniach. - No ogrzewam twoje i moje siedzenie. - Okej, ogrzewaj swoje siedzenie, bo ja wrocilam. - Powiedzialam. - Dobrze, no dobrze.

Kilka godzin pozniej. Ladujemy, szkoda, ale z drugiej strony, mieszkam dwa domy od Nialla. Zobaczylam, ze dzwoni Wiktoria, no musze odebrac, potem Przemek, Bartek, i wszyscy!

Dwie godziny pozniej.

Siedze u siebie na kanapie, i mam wlaczonego Skypa, gadam z Niallem, a tutaj dzwoni Przemek, Wiki, Bartek, Nata...

- Ej, nie mow nic, bo kolezanki dzwonia, i nie chce zeby mi tu krzyczaly. - Zasmialam sie. - Dobraaaa. - Zasmial sie Niall, zawsze gdy ja.

Odebralam, bo musialam, wydzwaniali by bez przerwy. - Hallo ? - ALDI ! - I wszyscy wykarzykali. - Czesc... - Odpowiedzialam. - I jak? - Wiki - Okej, poznalam kogos w samolocie i porozmawialam sobie z nim i tak dalej... - Smialam sie, oraz Niall. - KOGO?! KOMOROWSKIEGO?! - Zapytal Przemo. - Eee, nie ... wiesz kogo? - Zapytalam. - KOGO?! - Wszyscy. - Czekajcie.- Pokiwalam glowa, do Nialla, czy sie zgodzi. Odkiwal, czyli tak. Hehe. - NIALLA HORANA! A najlepsze jest to, ze mam jego numer, skypa i mieszkamy od siebie dwa domy! - Wykrzyknelam. - AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, a kto to? - Przemek.

Trzy godziny pozniej, spaceruje sobie z Niallem tak po dzielnicy, chcial mnie tu zapoznac z innymi, oraz poznalam Harrego, Zayna, Liama, i Louiego. Poszlismy na lody, potem do kina, a pod koniec mnie odprowadzil, i dodal, zebym byla na skypie wieczorem, trzeba omowic jutrzejsze plany i w ogole. Gdy weszlam do domu, poszlam sie od razu umyc, i to porzadnie, poniewaz gdy sobie spacerowalismy, Niall mnie wywracal, haha, CRAZY. Ubralam sie, wzielam laptopa do siebie, i zadzwonilam do Nialla, odebral, w SUPER pizamie! Zakochalam sie w jego ciuchach do spania, heheh.

- I co porabiasz? - Zapytal - A czekam na telefon od kogos z Polski, i nikt nie dzwoni, czekaj pojde na dol, chce Ci cos pokazac.

Przynioslam zdjecie ktore zrobilismy sobie w samolocie, oprawilam je, tylko smutam, bo nie mam podpisu Nialla.

- Nie martw sie, jutro masz ode mnie piekny podpis. - Usmiechnal sie. - Super, to do jutra, ja musze juz konczyc, poniewaz, rozpakowac sie musze, cos zjesc, i jak bede miec czas, to zadzwonie. - Powiedzialam. - To ja czekam! - Wykrzyknal Niall.

Sluchajcie :) Bede pisac bloga o Transformice, Violettcie oraz o One Direction :) Zastanawiam sie o "Moja historia - Justin Bieber" :3

Rozdzial I. One Direction.

Czesc, nazywam sie Aldona. Jestem wielka fanka One Direction, najbardziej lubie Nialla. Chcialabym go poznac, i mam szanse! Wlasnie wygralam bilet "WSTEP ZA SCENE" z moja przyjaciolka Wiktoria. Nie moge w to uwierzyc, ze poznam One Direction! I to najlepszy prezent, poniewaz wlasnie 19 czerwca mam urodziny, a 1D, wlasnie bedzie tego dnia! Zaczynamy moje opowiadania z tego co sie dzialo.

Jak wszyscy wiedza, nawet rodzina, ze jestem Believe oraz Directioner, tata dal mi wybor, koncert JUSTINA czy ONE DIRECTION? Mam tez do wyboru oba, tylko za jeden koncert place ja.

- Okej, 1D ma koncert 19 czerwca, a Justin 29 czerwca, czyli pojde na dwa. - Mamrotalam do siebie.

Zeszlam na dol.

- Tato, to ja sie zdecydowalam na dwa koncerty. Oczywiscie za jeden place ja. - Powiedzialam do taty. - A ja mam inny plan. 19 czerwca masz urodziny, wiec za 1D Ci zaplace, a za Justina, tez ja. - Odpowiedzial. - SERIO?! - Krzyknelam mu chyba do ucha. - Tak, ale prosze, nie krzycz juz tak. - Zasmial sie.

Nastepny dzien.

Rano, godzina 6:54, szkola, no nieeeee. Czemu? Czemu istnieje cos takiego jak szkola? Ale dzisiaj pojde! Musze powiedziec Wiki, ze ide na dwa koncerty, ale jutro za to nie wstaje. - Zasmialam sie. Zeszlam na dol, zjesc sniadanie umyc sie i ubrac.

- KANAPKI?! Wiecie, ze przy kanapkach siedze polgodziny... - Trudno, po mleko nie zaszlas, wiec nie ma mleka oraz ciasta, a samego nie zjesz. - Powiedziala TROSKILWA mama. - Dobraaa. - Z niechecia odpowiedzialam.

Okej, mam to za soba, nie bede ukrywac, ze pol kanapki dalam psu. W oddali przy BIEDRONCE spotkalam Wiktorie, trzeba zawolac.

- Wiktoria, no czekaj! - Krzyczalam na caly glos. - ALDONA?! SZYBKO! - Krzyczala glosniej, hah. - Sluchaj! Jade na koncert 1D oraz Justina! - Ahahaha, wreszcie nadszedl ten moment bym to jej powiedziala. Boje sie to powiedziec w szkole, wiecie... hejterzy... - CO?! Matko! Zazdroszcze Ci! - Krzyczala mi do ucha, auc.

Wtedy jakis facet wyjrzal przez okno i powiedzial:

- Uspokoic sie! Nie wiecie ze jest cisza nocna?! - Okrzyczal nas. - Cisza nocna? - Razem odpowiedzielismy. - Tak, no przeciez nie ma slonca i jest ciemno! - Znow. - To przez te okulary, prosze pana. - Zasmialam sie glosno. - A, to przepraszam. - Zasmial sie.

Bylismy juz w szkole. Gdy powiem komus ze ide na koncert Justina, to mnie zhejtuja!

- Powiesz to im? - Zapytala sie Wika. - Eee, nie... moze po wakacjach... CZEKAJ! - Tak? - 29 KONCZYMY SZKOLE! KOLEJNY PREZENT! LOOOOOOOOOO! - Krzyczalam i krzyczalam, najlepsze dwa prezenty w zyciu, na urodziny i zakonczenie roku. - O bosh! - Wika nie mogla w to uwierzyc.

Wtedy do szkoly przeszlo pieciu chlopakow w bluzkach w rekawkach oraz w rurkach i okularach.

- A Ci to nowi nauczyciele? - Zasmialam sie. - Nieeee .... Ale czy oni nie wydaja Ci sie znani? Loki, fryzura Nialla? - Zapytala Wiki. - Heee? Ze niby 1D w naszej szkole? Nieee...

Znowu przeszli tym razem bez okularow.

- MATKO! TO ... to One Direction. - Na poczatku wrzasnelam, potem sciszylam moj glos. - I co?! Ja zawsze mam racje i ha! - Phii, wysmiewala sie. Hah.

Sledzilismy ich, to moj pomysl, poklony, hahaha. Zadzwonil dzwonek. Okej, lekcje, i znowu PHI. Siedzimy bezczynnie, wreszcie pani poruszyla jakis temat.

- Wiecie, ze do naszej szkoly przybylo 5 chlopakow z Londynu? By zagrac u nas koncert za tydzien na Grojcu? - Zapytala pani Kubica. - TAAAAK! Znaczy, tak.. - Jakiego ja sobie przez to wstydu narobie. - Aha. Dobra, czy ktos idzie na ich koncert? - Zapytala. - Ja i Wiktoria, i ja ide 29 na koncert Justina Biebera... - Ups ...

Polowa klasy zaczela sie smiac, wybieglam placzac. To sa wlasnie hejterzy! Czy ta klasa musi byc taka przytepiona oraz samo w niej wysmiewanie.

- Jak oni mogli mi to zrobic?! Wszystkich ktorych uwielbiam, kocham, nienawidze, zaczeli sie smiac, CZEMU?! Dobrze ze Wiktoria sie nie smiala. - Placzac mowilam do siebie.

W domu.

- MAMO! Wypisuje sie z tej szkoly. - I rzucilam plecakiem o ziemie. - NIE WYTRZYMUJE! W szkole bylo 1D, i pani sie zapytala kto idzie na ich koncert, wiec powiedzialam ze JA i potem jade na Justina, i zala klasa wpadla w smiech, ucieklam z lekcji! Nie miej mi tego za zle! To przez nich! ROZUMIESZ PRZEZ NICH! Nie obchodzi mnie kto tam sie uczy, kto mi sie tam podoba czy cos! Chce isc do takiej szkoly jak w Londynie! Tam przynajmiej sa same Directionki, Belieberki, a ja?! W szkole jedyna! KONIEC - Wyzalalam sie i plakalam. - I przez taka akcje odejdziesz ze szkoly? - TAK! Gimnazjum jest do kitu! Sami hejterzy! ROZUMIESZ?! - Tak, ale to moze tylko jedna jest taka sytulacja? - Zapytala. - Raz ogladalismy film o Belieberkach, i cala klasa ich wysmiewala! TO NIE DO ZNIESIENIA! - Okej, okej, przeniesiemy Cie do innej szkoly. - Powiedziala z zalem mama. - NIE! PRZEPROWADZAMY SIE DO LONDYNU! DO DOMU TATY! Bo ma go jeszcze pod reka! PROSZE! - PROSILAM. - Yhh, napewno? - Zapytala mnie. - TAK! Nie wytrzymam z nimi! Jutro ide ostatni raz do szkoly!

Jutro.

Siedze w klasie, w koncu poszlam napisac na tablicy "DZIS TO MOJ OSTATNI DZIEN W SZKOLE, JADE DO LODNYNU, HEJTERZY!". Zaczeli sie smiac, i wyzywac ze to nie prawda. MAM ZRYTE ZYCIE, a potem bedzie zal, zebym wrocila, phi.. i czego jeszcze?!

- Sluchaj, ja na serio, jade do Londynu... tylko po koncercie 1D, od jutra nie bede chodzic do szkoly, tydzien ucze sie w domu i do samolotu, przepraszam, ale nie moge... - Tlumaczylam sie Wice. - Okej, spoko - Smutno jej bylo.

Po koncercie.

- BYLO SUPER! NO NIE WIERZE! SUPER! EXSTRA! - Jak rodzice sie tego nasluchali. - Taak, to pakuj walizki. - Tata. - Ale jedziemy jutro przeciez. - Odpowiedzialam. - Jutro sa linie lotnicze pozamykane, jedziemy dzis. - Mama. Wsiadamy wlasnie do samolotu, a tu!? ONE DIRECTION W TYM SAMYM SAMOLOCIE! Okazalo sie, ze Niall dostal miejsce kolo mnie! O BOSHEEE!

- Niall Horan? - Tym razem nie krzyczalam, geniush. Hah. - A Ty Directionka? - Zasmial sie. - Taak, hahaha. - Ile masz lat? - Zapytal. Mialam mu powiedziec, ze kobiet o wiek sie nie pyta, ale to NIALL HORAN i w ogole jestem dziewczyna. - Szesnascie. - Boje sie co odpowie. - A ja dziewietnascie. I tak mysle, ze sie zakochalem. - Zasmial sie, oh to Niall. CO JA MAM ODPOWIEDZIEC!? ZE BEDE Z NIALLEM!? - Serio? - Taak, haha, chyba ze Ci to przeszkadza? - Zapytal sie mnie.

I tak przez cala podroz sie smialismy, rozmawialismy, oraz gdy chcialo mi sie spac, powiedzial ze moge sie oprzec o niego. JEZUS!