Yalnızlık paylaşılmaz

yasadıklarıma tepki olarak kahve iciyorum sadece

Arkasından geldiğime o kadar emindi ki bir kez dönüp bakmamıştı orda mıyım diye.

Genel olarak bir sorun yok ama sürekli huzursuzluk hakim. İçimde anlayamadığım yolunda gitmeyen bir şeyler var..

Uzak kalmanın ağırlığı içine sığmıyor ama gelmeyene gidemezsin.

ben kin tutmayı bilmem ama kırıldığım dağa da kırk yıl gitmem

birini seviyorsan sorunları çözmeye çalışırsın, bir kenara atıp gitmezsin

herkes bir şekilde devam etmiş, bir sen geride kalmışsın

iki yabancı olalım diye mi uykumuzdan ödün verip sabaha kadar konuştuk biz

Kırıldığın şeyleri gülerek anlatmaya başladığın o evre… delirmekten bi tık öncesi.,

Yine kafamın hiçbir şeyi kaldırmadığı bir döneme girdim sıfır iletişim kurup, dümdüz boşluğa bakmak istiyorum öylece.,

İçine kapanınca gelen buhran, konuşunca gelen pişmanlık hissi… bu iki mevki arasında bi yerlerde yaşıyorum işte.,