S🌹

Gülüyoruz falan ama yaşananlar kolay değil..

İçim öyle bir enkaz alanı ki taplayamıyorum, Hayallerim öyle bir öldü ki tekrar yaşatamıyorum.

Ne garip hep seni düşünmek, kalpten atamamak.

Biriyle ilk tanıştığın anı düşünmek ne garip, sende ne yaralar açacağını hayatında ne anlamlara geleceğini bilmeden merhaba demişsin.

Artık ben senin sabah kalktığında uykulu bi şekilde evin içinde pijamalarınla gezdiğin halini görmek istiyorum.

Bakın size söylüyorum. Babamı seçmek elimde olsaydı, doğmazdım.

biri bana şiir okusun isterdim

Sarılmak isterdim birine.

Ağlamak istedim birinin yanında .

Çoğu kişi sevdiğini “8 milyar insan içinden bir kişi” diye tanımlar ve örnek verir. Ama ben seni böyle değil bir kitapmış gibi örnekleyeceğim. Sanki büyük bir kütüphanedeyim, içinden birini alıp okumam gerekiyor. İşte o sensin, dikkatimi çeken kitap. Ezberlemek isteyip, anlatmak istediğim kitap. Alıyorum seni, yavaş yavaş, anlaya anlaya okuyorum. Noktasına virgülüne dikkat ede ede, duyguları hissederek okuyorum. Artık çok seviyorum, devamını merak ediyorum bu kitabın. Kimseye vermiyorum kitabı hatta kütüphaneyede koymak istemiyorum, çünkü başkası okumasın anlatmasın seni. Ama zorunluluk işte kitap benim değil kütüphanenin. Üzerinde gezecek gözlerden, sana değecek ellerden kıskanıyorum seni. Ben okudum bıraktım, başladım anlatmaya. İçinde geçenleri tam anlamıyla, ya da ekleye ekleye. En güzel yönleriyle, içindeki kötü olayları es geçerek. Ama gün geliyor kitabı başkasının elinde görüyorum ve o an hayat bitiyor. Yazar sadece benim için yazmamış seni, anlıyorum. Yavaş yavaş insanların elinde görmeye alışıyorum. Bir gün yeniden okumaya kalksam da eskisi kadar heyecan vermiyor. Zihnimde devamını getirmişim zaten başından okuyunca aynı şeyi hissettirmiyor. Noktasına virgülüne rağmen. Ama bu kitap güzeldi…

Zamansız gelme elim kolum dağınıksa sarılamam.