DAY 023: College 2.5 HD Sinigang Mix
Have you ever had the opportunity to change your life? If yes, how did you do it and what did you learn from it?
If there is such thing as living in a dream, mine should be living in a nightmarish abyss. Dejk!
An opportunity leads to a new pathway. And a new pathway means another journey to unfold. Maaari nitong baguhin ang takbo ng isang tao. Panibagong pagkakataon para sa panibagong pag-asa (at para paasahin. Joke!) na maaring dumating sa bawat isa sa atin.
At ayown, ang isa sa masasabi kong life-changing (weh?) opportunity na dumating sa akin ay 'yong mabigyan ulit ako ng chance na ipagpatuloy ang aking pag-aaral right after my graduation to my recent two-year program in college which is Hotel and Restaurant Services. Yeah, ganiyan daw ako kasipag mag-aral para makapag-enroll para mag-take ng panibagong program. At sa pagpasok kong iyon, me was like entering to another atmosphere--another dimension in learning and self-discovery (lakas maka-title ng isang adventure novel).
Nag-drop. Bumalik ulit sa pag-aaral sa next sem. Grumaduate. Kumuha ng panibagong program.
This is Joshua's college life in a nutshell; it is a series of never-ending cycles. Welp... Ako kasi 'yong tipo na palaging curious at palaging naghahanap ng something beyond my knowledge sa mga bagay-bagay. Kaya ko tinake ang BS Culinary Management ay para mas ma-broaden ang horizon ko. At iyon nga, mas madagdagan ang knowledge and skills na mayroon ako. Hindi naman sa sinasabi kong wala akong natutunan sa pag-take ko ng HRS, pero iyong mga natutunan ko sa two years na pag-aaral doon ay ang naging foundation ko. At least, may advantage na ako kahit papaano; connected din naman ang dalawang programs na iyon.
'Yong dapat ay naghahanap na ako ng trabaho after graduation, pero ipinagpatuloy ko pa rin ang pag-aaral ko. Kasi naman, I always thrive for more. Gusto ko pa ng panibagong matututunan. Gusto ko pa ng panibagong experience.
*Le channels my inner Ariel* I want moooooooreeee~
Nakaka-culture shock siya noong una, kasi after many years na nasanay sa puro actual ang ginagawa namin noon (cooking, bartending, table set-up, etc.), tapos ngayon, nahaluan ulit ng theories at maraming minor subjects (na na-miss ko. Hahaha). Well, present pa rin naman ang most aspects ng mga natutunan ko from HRS, pero iba na ang intensity nila. Kaya feeling ko, nangangapa ako at hindi alam ang gagawin. I was like a player character in a video game that after finishing the game in the first installment, magkakaroon pala ito ng sequel. At sa separate sequel ng game na iyon, hindi ko madadala ang lahat ng pinaghirapan ko sa first game (high level, items, strong weapons, etc.). So back to square one tayo ngayon. And 'yong mga twist pa ay iyong mas mahirap na ang levels at mas malawak na ang mundong ginagalawan ko.
Ang isa pang mahirap ay 'yong biyahe mismo. Noon ay mabilis lang akong nakakapasok kasi napakalapit lang ng dati kong school sa bahay. Pero ngayon, kailangan ko pang tumawid ng sampung bundok, pitong isla, at kailangan ko pang sumakay ng tren dahil nasa ibang mundo ang school kung saan ako nag-aaral ngayon. Err... Joke lang din iyon. Mostly kasi, inaabot ako ng one and a half hour (one hour kung mabilis ang jeep at hindi traffic, lalo na sa umaga) para lang makarating at umuwi from school. Ang mahirap pa ay 'yong kapag gabi na ang dismissal. Doon na ako nagkakaroon ng anxiety dahil nag-aaalala na sila sa akin.
Pero dito ko natutunan 'yong pagiging responsible at vigilant sa paligid, dahil hindi natin alam 'yong mga tao ngayon. Delikado na paligid natin lalo na sa gabi. Pero nasa atin mismo kung papaano poprotektahan ang mga sarili natin. Natutunan ko rin ang maging independent-kuno, lalo na at malayo-layo rin ang school sa amin kaya kailangang alam ko kung papaano dadalhin ang sarili ko.
Learning is a never-ending process, kaya huwag kayong matakot na maka-discover pa ng panibagong kaalaman and karunungan para sa sarili ninyo. Lahat tayo ay curious and we are always thirsty for knowledge, so don't think twice to quench that thirst. Masasabi kong nakatulong ang opportunity na ito para mas ma-develop nang higit ang sarili ko.
Ikaw, MJ... Ano ang masasabi mo? So, ito ang question ko ulit para sa iyo:
If you're not traversing the path you have right now (your current program in college), ano pa ba ang mga possible pathway na gusto mo ring tahakin? Why?
So, hanggang dito na lang po tayo. Thank you po ulit sa inyong lahat. To MJ, it's your time to shine! Buh-bye!
- Josh















