pink is an attitude

#thoreau #life

Annem bana mikro filiz almış, yeşil soğanı uygun görmüş. ^^

M.

Thanks to @elephantjournal

Pretty women wonder where my secret lies. I’m not cute or built to suit a fashion model’s size But when I start to tell them, They think I’m telling lies. I say, It’s in the reach of my arms, The span of my hips, The stride of my step, The curl of my lips. I’m a woman Phenomenally. Phenomenal woman, That’s me.   I walk into a room Just as cool as you please, And to a man, The fellows stand or Fall down on their knees. Then they swarm around me, A hive of honey bees. I say, It’s the fire in my eyes, And the flash of my teeth, The swing in my waist, And the joy in my feet. I’m a woman Phenomenally.   Phenomenal woman, That’s me.   Men themselves have wondered What they see in me. They try so much But they can’t touch My inner mystery. When I try to show them, They say they still can’t see. I say, It’s in the arch of my back, The sun of my smile, The ride of my breasts, The grace of my style. I’m a woman Phenomenally. Phenomenal woman, That’s me.   Now you understand Just why my head’s not bowed. I don’t shout or jump about Or have to talk real loud. When you see me passing, It ought to make you proud. I say, It’s in the click of my heels, The bend of my hair, the palm of my hand, The need for my care. ’Cause I’m a woman Phenomenally.   Phenomenal woman, That’s me.

Gereksiz derecede çok hızlı yaşadığımızın farkında mısınız? Sürekli koşturacak bir şeyler buluyoruz... Durup da attığımız adımın farkına varmıyoruz çoğu zaman. Zaman geçiyor ve koşturmacamız devam ediyor, ama biz nereye gittiğimizi dahi görmüyoruz. Bugün feysbuktan bir tanıdığımın profil fotoğrafını değiştirdiğini gördüm, sonra girip aa ne yapıyormuş acabağ bu adam şimdi diye kendi sayfasına bakayım dedim, bir de ne göreyim adam evlenmiş. Aaa dedim bu ne zaman evlendi ki... ... ... neredeyse tam 3 sene geçmiş. Vay be dedim, mutluluğu baki kalsın. Sonra da kendi kendime kim bilir nereye konuşuyordum da fark etmedim. Sevgiyle.

Hayat gerçekten çok acaip, gözüne sokuyor bazı şeyleri. Ve sen görmeyince alenen gelip çat diye önüne koyuyor ki farkına varasın. Yoğurdu üfleyerek yiyesin... Böyle hayıflandığıma bakmayın, içim mutlu aslında. :) Bugün bir tanıdığım beni samimi bulduğu için bir şeyler söylemek istedi. İyki de söyledi, teşekkür ediyorum ona. Sayesinde neden bir kere daha burada kalmak istemediğimi hatırladım. Ne mi derseniz "... insanı kültürünün" (üç noktayı istediğimiz şekilde doldurabiliriz, örneğin; plaza, taksim, cadde, istanbul, türk) safsata olduğunu gördüm. Bunca yaşanana rağmen hala nasıl kötü olabileceğimizi, samimyetin ne olduğunu bilmediğimizi, içimizdeki insanın aciz, iyilikten yoksun olduğunu gördüm. Ve son olarak da bunca dert, tasa, keder, acı varken insanın "bir" noktada ne kadar bencil ve kibirli (hubris - en sevdiğim İngilizce kelimelerden biri kendisi) olabileceğini gördüm. Hayat mı bizi bu hale getiriyor, yoksa biz mi hayatı emin değilim. Ama hala umudum var. Brecht yazdı "3 Kuruşluk Opera"yı ve iyki de yazdı. Bence okumadıysanız alıp bir okuyun. Sevgiyle.

Özelimizi paylaşıyorum... Eldivenler sayesinde her şey ortaya çıktı!http://www.gdfalksen.com/post/10488572641