lou-lou-lou

İstanbul’da daha yeni öğrendiğim her yerden birer birer özür dilemenin vakti geldi *-*

tag urself

Hoşgeldiiiinnn Aprilis!

“April” kelimesinin kökenine baktığınızda Latince bir kelime olan aperire karşınıza çıkıyor, sonrasında da anlamının “to open” yani “açmak” olduğunu görüyoruz.

Çiçekler gibi açacağımız, doğaya sıkı sıkı sarıldığımız bir bahar olsun takipçi. Seni seviyorum zalim nisan, biliyorsun aramızda çok garip bir bağ var *-*

21.yüzyılda yaşamaktayız ama hala bir kadının yaratıcılığı çocuk doğurmakla sınırlandırılabiliyor.

21.yüzyılda yaşamaktayız ama hala bir kadın bir şey üretme fırsatı elde ettiğinde takdir ve kabul edilmek için “ha ama bakın eve gidip çocuğuma da bakıyorum, evdeki görevlerimi de yerine getiriyorum, her şey yolunda ve yerli yerinde yani” eklentisine ihtiyaç duyabiliyor.

21.yüzyılda yaşamaktayız ama hala onlarca “olur inşallah” işitirken “çocuk istemiyorum” demek zorlaşıyor, çoğu zaman böylesine bir şeyin bile açıklaması gayet günlük konuşmalarda isteniyor.

“Begone, you DWARF!”

“Villain, I have done thy mother.”

“Daha çok vaktim olsaydı daha kısa yazardım.”

Kısa öykü yazmanın çok zor olduğunu düşünüyorum. İnsanın soluğunu kesiyor, burna bir yumruk gibi geliyor, bazen seni epifaniye sürüklüyor ve “noldu şimdi ya” hissini yaşatıyor ya buna BA YI LI YO RUM. Umarım birgün kalemim o kadar güçlü olur ve bir yerlerde birilerinin bağ kurduğu, korktuğu, korktuğu için değişime gittiği ve belki de başı sıkıştığında açıp bir daha okuduğu karakterler yaratabilirim. Çok çok isterim, kısa öykünün bendeki etkisi tümmm bunları içeriyor çünkü. Şu üç yılda değişimlerimin mimarı şu yukarıdaki yazarlar ve daha nicesi, keşke hepsine bi kerecik sarılabilsem :(

Aklımı kaçırırsam da epik şiir yazacağım ama, çünkü ancak çok delirirsem epik şiir türüne bulaşırım hahshaj :ı

Hayır, şu sahnenin havasına bi bakar mısın?!

Geçen sene aşığı olduğum Milton dersini veren profesörüm “Bence Homer daha başarılı, sonuçta bir Meksikalı bile (?!) Homer dediğinizde tanıyor, Milton’ı bilen topluluk daha az” diyen bir dangalağa ellerini sakince önünde birleştirip hafifçe gülümseyerek “Peki ne zamandır edebi eserleri değerlendirme kıstasımız Meksikalı insanlar?” cevabını verdiğinde bu hisse yaklaşmıştım.