Mila

მას შემდეგ რაც გავიგე რომ ორსულად იყო და არეული ჩემი და დათოს ურთიერთობა დალაგებისკენ წავიდა,მე ყოველ დღე მისი ფეისბუქის სტუმარი ვარ. აი ასე ვდგები და შევდივარ. ინსტიქტურად. ვგრძნობ არ მინდა მაგრამ ვაკეთებ. მერე ვუკვირდები მის ტრანსფირმაციას.

3 წლის წინ თმააპარსული, პირსინგებიანი, აჯაჯული სტილის ტატუებიანი, თვალებჩაცვენილ ჩაშავებული, გოგო ეხლა როგორ იცა კაბიან, ფრიალაკაბებიან, კლასიკურად ჩაცმულ გრძელთმიან გოგოდ.

და სულ ის სმსი მახსენდება მე მბაძავო რომ მომწერა🙄

მიტრიალებს თავში ეს ფრაზა, რაში მივბაძე სახე დავიხვრიტე? თმა ავიპარსე? ტატუებით ავიჭრელე ხელები? არა 2ჯერ თუ სამჯერ პლანის მოწევა იყო ამის თქმის საფუძველი.

მერე ისევ ვუკვირდები და მის სახეზე გაჩენილ მაკიჟის ფერებზე გადადის ყურადღება, ჩემი ტუჩსაცხის ფერი, ჩემი ტონალურის ფერი, ჩემი სტილი თვალზე წასმის, ოდნავშესამჩნევი ტუში და მითუფრო ოდნავი დაფარვა წენის... ხელებზე მანიკურიც გაჩნდა შავი კი არა ბორდოს ფერი, ღია კრემოსფერი და მუქი იასამნისფერი. ესეც ჩემი ფერებია.

და კიდევ მე ვბაძავ ვინმეს?

მე შევიცვალე სტილი?! არა ბატონო. გარდა იმისა რომ ჩემი საყვარელი ადამიანი შეიყვარა(არადა არ მჯერა რომ უყვარს, ეს აკვიატება იყო, აზარტი კაცის ახევის) მერე იმისგან დაორსულდა, ქალური იმიჯი მოირგო და შეეცადა ბოლომდე საცოდავი, ყველასგან მიტოვებულის ნიღბით ჩემი ერთადერთი სიყვარული გადაებირებინა.

ვერ მოახერხა და საოცრება იცით რა არის? ეს ყველასგან ვითომ მიტოვებული, უარყოფილი, ოჯახის წევრებსაც რომ არ უყვართ აღმოჩნდა რომ ასეთი სულაც არაა. მას მთელი ოჯახი გვერდში დაუდგა ორსულობის 42 კვირის მანძილზე. ყველანაირად ეცადნენ ამ დაუნახავისთვის სითბი და სიყვარული ეჩვენებინათ.

მე კი ვფიქრობ ეხლა ჩემს თავზე...

4 წლის მერე მამა აღარ მინახავს, დედას საყვარელი ყავდა რომელიც მისთვის ყველაფერზე მაღლა იდგა და იმის ნაცვლად რომ გვერდში დამდგომოდა და თბილისში უგამოცდოდ ჩარიცხული ბავშვისთვის განათლების მიღებაში დამხმარებოდა, თავი ახალქალაქის უნივერსიტეტში ამოვყე, იქ მივიღე და გამივტაცე განათლება ლექტორებს. გორში გავთხივდი და 0იდან დავიწყე ყველაფერი, გათხივებამდე სამსახური მქონდა ჩემს მხარეში. მესხეთში. წამოვედი აქ და ყველა თეთრს რასაც ვხარჯავ სულ თავად ვშოულობ დაუღალავი შრომით და მოპოვებული ავტორიტეტით და მთავარი, მე მართლა არავინ მყავს, ის დედაც კი რომელიც მხოლოდ იმას მეუბნეოდა ამ 3 წლის მანძილზე მოითმინეო... ისიც ვერ თუ არ მიდგას გვერდში. და მე მაინც ფეხზე დავდექი. მე ისევ მაქვს ჩემი სიყვარულის იმედი.

და მე ისევ ვირჩევ ბედნისრებისთვის სიცოცხლეს.

ჩვენ უკვე 12 წელია ერთად ვართ და 11 წლის ბიჭი გვყავს.

_სიყვარული, კიდევ პროსპექტი, მილა. ყველაფრის მიღმა ამ პროსპექტს ვხედავდით მეც და შენც რ9ცა დათოსთვის იბრძოდი. ალალად, გულწრფელად მხოლოდ სიყვარული გამოძრავებდა.

_მეგონა, ბოლოს უკვე მეგონა რომ აღარ ვუყვარდი და ფარხმალის დაყრას ვაპორებდი.

_კარგი რა, როგორ შეიძლება ნინო ყვარებოდა.

_სიყვარული ბრმაა კოწ.

_სამაგიეროთ მძაფრი ყნოსვა აქვს.