Mîkâîl Gûl

İncindiğinde,

gözlerinin sığındığı o sessiz yere tanık oldum.

Bir an sustu dünya —

senin bakışında kırıldı zaman.

Kaçmaya yeltendin,

ama gölgen bile ürkekti o an.

Tedirginliğini avuçlarında sakladın,

ellerin susmayı öğrendi benden önce.

O çocuksu yanın…

duvara sıkışmış bir kuş gibiydi —

kanatlarını hatırlamaya çalışıyordu.

İki kelime,

dilinin ucunda donup kaldı.

Ve ben,

teninde güller açarken bile

temmuzun ortasında

Bir cümle duyarsın da kalbindeki kuşlar havalanır.

Rengi değişir her şeyin

Başını gökyüzüne çevirip gülümsersin.

Yaşamak o kısacık andır işte

Sesinde yaşadığım mutluluğun

Şarkılarını söylerdik biz..

Saçlarını okşayan rüzgâr olurdu hep

Parmak uçlarımla severdim seni

Dudaklarında dudak izim

Ne uyanmak istersin, ne de kalmak istersin uykuda.

Biraz yorgun, biraz boş, biraz duyarsız.

Ama yine de kalkarsın yataktan.

Yada tekrar uzanırsın...

Çünkü umut etmeyi bırakmak,

Hayata küsmek gibidir.

Bu gece sessizsin belki ama varsın…

Ve bu da bir şeydir.

Bazen insan yok olmak ister. Sessizce gitmek her yerden herkesten. Görülmediği her yerden varlığınıda alıp yokluğa karışmak ister. Çünki yok olmak görülmemekten daha az acıtır.

Bu bazen çığlığın en sessiz halidir. Yaşarken unutulmuş olmak en derin kayboluştur belki de. Kendi içine gömülmek kendine geri dönmenin en yalın başlangıcıdır.

Sen fark edilmemiş bir iyilik,

Söylenmemiş bir şiir,

Henüz dokunulmamış bir huzursun belki de…

Birilerinin göremediği ışık olman,

Senin parlamadığın anlamına gelmez.

Hayat, başarı ve acı arasında gidip gelir. Başarı, emek ve sabır gerektirirken, acı ise büyümenin bir parçasıdır. Acı, insana güç ve ders verir, başarı ise sabrın meyvesidir. Her ikisi de hayatın vazgeçilmez öğeleridir.

Adeta içinizdeki güzelliği çekip çıkarır ve yüzünüze tutarlar. İyilik erleri. Onlar bu çağın soyluları, 'çiçek dirilticileri'dir. Olur da elimizi tutarlarsa bırakmayalım..〽️

Hepimiz sevdiğimiz ve sevildiğimiz insanlarla birlikte olmak isteriz. Ama bazen sevgi bir arada kalmamıza yetmez. Aklın istediğine kalp, kalbin istediğine akıl razı olmaz ve yollar çatallaşır. Böyle bir durumda yola kiminle devam edersiniz?

- Sevdiğinizle mi? 😍

Aslında hiç kimse sevmedi,

Bir ben sevdim seni..

Severmiş gibi değil,

Kana kana sevdim seni..

Tika basa sevdim...

Dolu dolu sevdim.

AsIında kimse sevmedi seni,

Sevmekten çekindi

Oysa ben; Yana yana sevdim seni..

Bile bile sevdim..

Aklımdan zorun var gibi,

Aklıma silah dayanmışçasına,

Mecburmuş gibi Ve başka çarem yokmusçasına,

Bir ben sevdim seni..