hayatın size verdiği birçok şey hediye olarak kabul ederseniz baktığınız zaman sizde şanslısınız. kendimi tanımaya başladığım yıllardan bu yana hep neşemi korumaya çalışıyorum. evdekilere de sorsan evin en neşelisi olarak bilirler beni,

sanırım bi yerde olumsuzlukları,negatif düşünceleri ve negatif duyguları uzun uzun yaşamamak için kendime söz verdim. her verdiğim sözü tutamam ama çalışırım hırsımı da inadımı da bilirim.çoğu zorluğu atlattıktan sonra onları yaşamış olmaktan rahatsızlık duymuyorum. ama bugün konuşmak istediğim konu zorluklar değil.

gözün alıştığı, kulağın aşina olduğu, tenin bildiği hissiyatı tekrardan sanki bir 0-4 yaş aralığındaymışız gibi düşünüp keşfedelim istiyorum. aldığımız nefesi koku duyusunu yeni kazanmış biri gibi alalım, kulağımız ilk kez duyabilen biri gibi rüzgarın uğultusunu duysun mesela yada ellerimiz avuçlarımız daha önce hiç toprakla temas etmemiş gibi temas etsin. tekrardan yağmur yağdıktan sonraki o toprak kokusunu duyalım hissedelim. birçok şeyi yeniden keşfedebilelim rutin telaşlardan arınıp.

hayatın bana sunduklarına nazik olacağım. iyi anlar da verecek kötü anlarda ama ben nazik olacağım. nazik oldukça o verdiği kötülükten bile iyi anlar çıktığını gördüm çünkü

hayatımdan olabildiğince memnunum kendimden memnunum ailemden memnunum pürüzlerden ve yağ gibi akan hayatımın seyrinden de. sabahın erken saatlerinden aldığım o huzur hissini hiçbir madde veremeyecek bana, gecenin geç vakitlerindeki o sessizliği hiçbir mekandan alamayacağımı da biliyorum, doğrusu istemem de.

telaşlanmamalıyım, bir şekilde sırayla yaşayacağım şeyleri yaşıyorum nasılsa. akışta kalmak akışta ilerlemek kavramlarını çok iyi hissediyorum