Meuker

Zonnig, 24 graden

Wat een rotnacht in het hotel. Japanse stijl is leuk, maar limiteer.het tot één nacht, aangezien je rug compleet naar de klote is na een nacht slapen op de vloer.

Na drie weken rondgesleurd te hebben in het westelijke deel van Japan, settlen we ons voor de laatste 6 dagen in Tokyo.

De laatste dagen zitten we in Shinjuku, een megadruk deel van Tokyo. Het hotel is perfect, en nog redelijk cheap ook. Voor 50 euro per persoon per nacht hebben we een ruime hotelkamer, met eindelijk een badkamer die groot genoeg is.

Nadat we arriveerde in Tokyo, kwamen we een tweetal toeristen tegen, die ons vroegen of we al een beetje doorhadden hoe de trein werkte. Grappig genoeg maakte zij dezelfde fouten als wij de eerste dag maakte. Al snel hadden we de trein naar Shinjuku gevonden en arriveerde we er al snel. Shinjuku station word het grootste metrostelsel doolhoof genoemd van Japan, waar op een werkdag zo'n 4 miljoen dagelijks hun weg banen naar de metro.

Na duidelijke instructies van een kennis die in de buurt woont, hadden we al vrij snel het hotel gevonden. Daar hebben we ons snel opgefrist, omdat dezelde kennis al redelijk snel kwam ophaleb om te karaoken.

Het karaoken is echt een ervaring die je een keer meegemaakt moet hebben. Terwijl bart en ik redelijk ingetogen aan het zingen waren, was zij een stuk enthousiaster (spelling?).

Nadat we 3 uur lang onze stem verkloot hadden, gingen we wat eten en kregen we een tour door Shinjuku. Hier zagen we de vele entertainment stekkies, hostess bars en love hotels. Typisch japans!

Woensdag zonnig, 22 graden Donderdag, bewolkt, 20 graden

Nadat we de dinsdag hebben afgesloten met een partij bowlen, zijn we de woensdag begonnen aan de vele andere bezienswaardigheden die Kyoto nog te bieden heeft. Een flinke wandeling langs vele tuinen, tempels en shrines, ook wel de filosofenwandeling. Echt helderder ben ik er niet van geworden, de drang om hier te gaan leven wordt met de dag groter.

Ondertussen zijn we ook verhuisd naar ons laatste hotel in Kyoto, een japanse stijl hotel waarin ik op dit moment op een simpel matrasje dit blogbericht schrijf.

Vandaag hebben we het keizerlijk paleis bezocht, een plek, dat vergeleken met andere bezienswaardigheden, een stuk stricter was qua beveiliging. Het paleis was erg mooi, en heb er weer genoeg foto's geschoten.

Morgen vertrekken we naar de laatste stad van onze vakantie, Tokyo, wat helaas ook betekend dat de laatste week aanbreekt.

Zonnig, 21 graden op maandag, 24 graden op Dinsdag.

Na een weekend met vies veel regen, heeft de zon Japan weer gevonden. Deze maandag zijn we weer terug bij een oude bekende plek, Kyoto. Hier hebben we later in de middag eindelijk een keer de was proper kunnen doen, en was de was een keer droog toen we het mee terug namen.

Die avond hebben we een keer bij een curry restaurant gegeten. Heerlijk! Na een kort rondje te hebben gelopen in het winkelcentrum, en een koffie gepakt te hebben, zijn we weer richting het hotel gegaan om daar redelijk op tijd te gaan slapen voor de trip naar Nara, de dag erop.

Dinsdagmorgen, zijn we redelijk vroeg gaan ontbijten bij de bakker om de hoek, waar een aardig leuke dame werkt. Zoals de meeste hier, vond ze zo'n blanke kerel maar wat interessant, alleen zijn ze te verlegen om iets te doen. Gelukkig heb ik daar ook last van, maar ik ga morgen toch eens proberen of ze wil rondhangen met ons :)

Na een goed ontbijt zijn we richting Nara gereden met een combi van metro en trein. Eenmaal aangekomen kregen we opnieuw een Engelse tour aangeboden, die we vriendelijk hebben overgeslagen.

In Nara bleek het al aardig druk te zijn. Zoals op de meeste touristische plekken, waren er hier ook een hoop klassen van scholen op excursie. Een grote groep leerlingen hadden als opdracht een praatje maken met een engelse spreker. Al snel werden we omsingeld, en hebben we een acht keer hetzelfde praatje, wat ze ingestudeerd hadden, gehouden. Ze vroegen naar het land waar we woonden, en of we die op een kaartje wilde aanmerken. Aan het eind van elk praatje, gaven ze een klein kaartje met op de voorkant een gebouw of gerecht van de prefactuur waar ze vandaan kwamen, en op de achterkant hun naam en een zinnetje als Thank You en Have a nice trip. Tot slot moesten we met een aantal leerlingen op de foto. De kaartjes bewaren we, en nemen we mee terug, al met al was het een erg leuke ervaring :) Ook leuk was het feit dat er een stel uit Nederland ondervraagd werd en hetzelfde lot ondergingen. Hier kwamen we achter toen we Nederland al een keer aangekruisd zagen op de kaart, en even later toen er ook om hun een hoop kinderen stonden. Ze gaven een wanhopige blik, waarna ik met de 8 kaartjes die we al ontvangen hadden lachend terug zwaaide.

Naast zelf een attractie geweest te zijn, hebben we in Nara ook een aantal dingen gezien. Zo bevat Nara maar liefst 8 plekken die op de werelderfgoed lijst van Unesco staan. Waaronder is ook het enorme Buddha beeld. Al met al een mooie dag en een leuke afwisseling na een aantal dagen in grote steden.

Vrijdag was het weer redelijk zonnig, zaterdag en zondag waren vooral regenachtig.

Tijd hier gaat snel. De derde week alweer. Zo zit je in het vliegtuig en zo zit je te wachten op je trein in Sasebo.

Na twee weken, op een dag shikoku na, alleen maar zon gehad te hebben, hebben we ook een compleet weekend regen gehad. Sightseeing wordt ineens onaantrekkelijk, dus wordt het rondhangen in de steden.

Fukuoka is een erg mooie, maar ook zeer grote stad. Overdag kun je er flink shoppen, en 's avonds zijn er vele bars en clubs open tot diep in de nacht.

De zaterdag zijn we wat gaan drinken in de Irish Pub. Daar stond een kerel van 21 te tappen die ons deed denken aan Mario, van de videospellekes. Zijn engels was redelijk goed, en we hebben er gezellig mee kunnen lullen. Mario werkte full time in de pub, die open is van 1900 tot 0500. Daarnaast was ie drummer van twee bands, één in japan, en de andere in Canada, waar hij ook geregeld moest optreden. Ook vertelde hij over japan in het algemeen, en kregen we een aantal tips mee voor in Tokyo. Al met al een aardige kerel.

Zondag in Fukuoka zijn we in de regen de vele winkels gaan bekijken. Daar kwam ik een paar all stars tegen met een super mario design. Helaas hadden ze de schoenen niet in mijn maat, maar wellicht heb ik in Tokyo meer geluk.

De zondagavond zijn we ook richting de drie musketiers gegaan. Engels gesproken en Japans ondertiteld. Wat een slechte film is dat! Zeker geen aanrader. Wat wel opvalt is het feit dat de hele bioscoop ervaring net zo overpriced is als in Nederland. Maar goed, het was een goeie vulling voor de regenachtige avond.

Dag 13, zonnig, 23 graden.

Na een korte inspectie van de prijzen van huis ten bosch, besloten we dat 54€ voor een uit de kluiten gewassen madurodam het niet waard was, en zijn we doorgereisd naar Nagasaki. Een trip van ruim anderhalf uur langs een megagroot meer.

In nagasaki aangekomen, probeerden we wat te eten op een bankje. Al snel kwamen er een aantal duiven die een graantje mee wilde pikken. Lang bleven de duiven echter niet. Een paar tellen later schiet er iets vlak langs mn gezicht. Het was een roofvogel, wiens doel het was om het plein vrij van duiven te houden. Geweldig!

Ook in Nagasaki hehben we de plekken van de atoombom bekeken. Hier wat minder indrukwekkend dan in Hiroshima, maar het museum was wel een stuk moderner.

Dinsdag bewolkt, 20 graden Woensdag zon, 24 graden

Gecombineerd verhaaltje dit keer, aangezien er niet veel noemenswaardig is gebeurd de afgelopen 2 dagen.

Dinsdag was een rust en wasdag. Nadat de wekker om 10 uur af ging en we langzaam aan gingen omkleden en opfrissen, zijn we begonnen met het wekelijkse ritueel, wassen.

Het wassen blijft een vervelend karweitje, maar het moet gedaan worden. Terwijl de was aan het draaien was, zijn we wat gaan hangen in hiroshima. Na 3 hotels zonder (werkend) wifi, kwam ik met het geniale idee om te zoeken voor een goedkoop wireless accesspoint.

Op de plekken waar je verwacht dat er nog een beetje engels gesproken wordt, is dat niet het geval. Zo ook in de computerwinkel. Dit versterkt de drang om de taal te leren alleen maar meer, en dat is alleen maar positief.

Nu we een werkend eigen wifi hotspot hebben, voor hotels met alleen een vaste internet aansluiting, kunnen we ook wat meer foto's online plaatsen.

De dinsdagavond hebben we afgesloten met een rondje bowling. Hierbij heb ik Bart ingemaakt met 2-1, mede door de 5 strikes en 2 spares in de laatste game.

Woensdag zijn we al vroeg uitgechecked en richting Sasebo vertrokken. Deze 4 uur durende reis, nam nog iets langer in beslag door een volle bullettrain en een lange overstaptijd op Hakata.

Op Hiroshima hebben we anderhalf uur gewacht op de volgende trein die plek voor ons had. In de tussentijd hebben we ongeveer 4 complete scholen voorbij zien lopen. Honderden leerlingen in uniform, netjes in een rij. Wat een logistiek je daar wel niet voor nodig hebt.

In Hakata werd het gaijin spotten nog een stap creepier, en werd ik zelfs op de foto gezet door een stel meiden. Dit belooft nog wat voor vrijdag, waar we in Hakata gaan rondhangen.

Ondertussen merken we in Sasebo dat de mensen hier redelijk gewend zijn aan de gaijins. Vrij snel worden engelse menu's en engelse uitleg gegeven bij het bestellen. Dit komt waarschijnlijk door de amerikaanse marine basis in deze stad.

Dag 10, stralend mooi weer, 25 graden.

Vandaag zijn we op pad gegaan naar het schiereiland Miyajima. Met een korte treinrit van een half uur en een ferry trip van een kwartier, kwamen we aan bij het met herten bezaaide schiereiland.

Het schiereiland Miyajima staat bekend om zijn torii, die bij laagtij te voet bereikbaar is, en bij hoogtij tot een kwart onder water staat. Na wat foto's geschoten te hebben, zijn we richting het aquarium gegaan. Daar hebben we wat vissen gezien en een hoop milfs :p Na het visspotten zijn we het momijldani park doorgelopen.

Terug opweg naar het hotel blijft het nog steeds wennen dat we constant aangestaard en nagekeken worden. Ondanks dat het best apart blijft, zie ik er wel de lol van in, en staar ik de meeste ook gewoon aan, waarna ze meestal verlegen naar de grond of opzij kijken.

Ondertussen aangekomen bij het hotel was het alweer tijd om te eten. Dit deden we bij een klein tentje waar we rijst met vlees aten. Het met stokjes eten gaat ons steeds beter af, en we komen steeds meer in de buurt van de locals wat betreft de snelheid :D

In Shikoku veel regen, 18 graden. Hiroshima licht bewolkt en 20 graden.

Na een mooie tijd in Kobe, zijn we doorgereisd naar Shikoku. Vanaf Okayama hebben we de trein gepakt richting Tadotsu, en daar overgestapt op de trein richting Konzoji, waar ons hotel zich bevond. Het hotel was vrij nieuw en zag er nog zeer modern uit, al gaf het wel het idee dat je in een ziekenhuis kwam.

Nadat we de tassen hadden afgegooid in het hotel, gingen we al snel Konzoji verkennen. Hier kregen we al snel door dat het niet echt een stad was, en dat ons hotel nog redelijk afgelegen lag. Na een kort rondje door dde supermall in de buurt, zijn we daarom maar op tijd terug gegaan naar het hotel.

De dag erop hebben we doorgebracht in Takamatsu. Hier hebben we een aantal indrukwekkende tuinen en kastelen bekeken. Die avond zijn we richting Sakaide gegaan om wat noodlesoep naar binnen te slurpen.

Na de eerste dag, besloten we maar snel door te reizen naar Hiroshima. De reis koste zo'n 3 uur. Eenmaal ingechecked en al zijn we richting het vredespark gegaan.

Het vredespark is een ongelovelijk indrukwekkend eerbetoon aan de slachtoffers van de eerste atoombom aanval ter wereld. Met zijn vele monumenten geeft het echt stof tot nadenken.

Tijdens onze tour door het park, werden we aangesproken door een leraar van een school uit Hokkaido, die hier met alle studenten van de school op excursie was. Hij vertelde ons dat de leerlingen veel leren over de tijd in de tweede wereldoorlog en de aanval met de atoombom.

Uiteindelijk sloten we de middag af in het vredesmuseum. Hierin werd de gehele historie van hiroshima getoond, het moment van het vallen van de bom, waarom juist hiroshima aangevallen werd en wat de gevolgen waren van de bom. Een tour die ik iedereen kan aanraden.

De avond hebben we doorbracht in het Nagerekawa gebied, met zijn vele winkels en slot machines. Helaas geen karaokebar gevonden. Wellicht dat we morgen meer succes hebben.

Dag 6 Stralend weer, 25 graden. Verkoeling in het dichtstbijzijnde kasteel.

Vanmorgen hebben we, na een week op tijd wakker worden, eens een keer goed uitgeslapen.

Rond 11 uur hebben we het hotel verlaten, om een kijkje te nemen in het Himeji Kasteel. Allereerst hebben we wat ontbijt en lunch verzameld in de supermarkt, waarna we onze weg vervolgden richting de Shinkansen, oftewel, de bullettrain. Na een korte rit van 20 minuten kwamen we aan bij het station van Himeji. Vanaf hier liepen we een 15 minuten richting het kasteel.

Terwijl we aanliepen, zagen we het hoofdgebouw al in de steigers staan. Het gehele complex werd gerestaureerd, en dat project duurt van 2009 tot 2014. Bij het kasteel kregen we een gratis engelse gids aangeboden. Deze japanse mevrouw sprak een aardig woordje engels, wat opzich best fijn was na dagen van miscommunicatie en onbegrip vanwege de taalbarriere.

De tour binnen het kasteel was indrukwekkend en informatief. Het geeft een goed beeld over de gedachtegang van een samourai en hoe ze in die tijd leefde.

Dag 5 25 graden, geen wolkje aan de lucht.

Terwijl onze kleren in de wasmachine zaten zijn we teruggelopen naar het station om tevergeefs naar een bakker te zoeken. Toen we deze niet konden vinden, zijn we maar de supermarkt gaan raiden en hebben we wat simpele broodjes meegenomen.

In het gebied van het hotel is het nog steeds erg rustig, al hebben we vandaag de drukte toch gevonden in downtown Kobe.

Na een korte wandeling van een half uur, kwamen we bij Chinatown. Hier was het bezaaid met veelal japanse toeristen. We hebben onze ogen weer uitgekeken ^^.

Chinatown was echter niet zo groot als we dachten, dus al snel gingen we door naar de haven. Hier hebben we wat van het weer genoten, waar we echt geluk mee hebben deze en de komende weken.

Na wat contact met het thuisfront, hebben we een snel rondje gedaan door het maritieme museum en het kawasaki museum, en sloten we de.middag af in de Kobe Harbor Tower.

Al met al een rustige dag, met weinig activiteit, die we afsloten bij de New Munchen bar.

Dag 4, volop zon. 25 graden.

Meh. Kyoto, de stad waar nog zoveel te zien valt, en ik verliefd op ben geworden, hebben we nu echt achter ons gelaten. Na snel wat ontbijt gehaald te hebben bij de bakker, zijn we richting de metro gelopen met onze backpacks op de rug. Het kopen van een ticket bij de metro was redelijk simpel met zo'n apparaat, dus we waren al snel onderweg naar Kobe.

Eenmaal aangekomen in Kobe hebben we snel wat toeristische informatie ingewonnen, en zijn we richting het hotel gegaan. Daar konden we al een uur eerder dan geplanned inchecken. Dat scheelde weer een hoop gesjouw met de tassen.

Met nog een gehele middag over, zijn we met de kabelbaan naar de top van Mt. Maya gegaan. Daar hebben we wat plantjes gezien uit de herbal garden van Kyoto. Al met al niet zo interessant. Veel interessanter was de afdaling naar beneden die we wandelend hebben afgelegd. Een flinke hike, maar erg mooi. Onderweg wat stenen met inscripties, watervallen en een stuwdam gezien. Zeer mooie natuur.

Dag 3, Bewolkt met af en toe de zon die door breekt. 22 graden.

Vannacht wakker geworden van wat leek op een luchtalarm. Harde sirenes, met een japan die er doorheen aan het roepen was. Aardbeving? Geen idee, maar was wel ff spannend.

Vandaag hebben we Oost Gion en het higashiyamagebergte bezocht. Na een flinke wandeling bij de Chion-intempel, dachten we het gion gedeelte wel gehad te hebben. Maar oh boy, we were wrong. Blijkbaar was dat nog maar het begin van opnieuw een lange, maar zeer mooie wandeling door oude tempels, kleine straatjes, grote en kleine buddha's en mega grote pagodes. Wat een prachtige cultuur! Veel foto's gemaakt die helaas niet op de phones staan.

Onderweg vaak aangesproken met herro en conichiwa door jonge kids en andere japanse.

Kort verhaal vandaag, tis veel beeld weinig te vertellen. Een ding weet ik in ieder geval zeker, dit zal niet de laatste keer zijn dat ik dit gezien heb. Ik ga zeker nog een keer terug!

Dag 2 Droog, Blauwe lucht, 26 graden.

Wat een dag gister. De eerste dag is echt brekend, maar na een goeie avondmaal en nachtrust hebben we er volop zin in. We zijn er rond half 9 uitgegaan toen gedouched en uitgechecked. Opweg met onze loodzware tassen eerst langs de bakker voor ontbijt en daarna richting het station.

Na een rit van 5 kwartier, kwamen we in tokyo aan. Dit station is GROOT. Denk minimaal 5x utrecht qua oppervlak. Het station heeft zo'n 24 perrons. Nadat we redelijk vlot een ticket geboekt hadden, moesten we nog op zoek naar het perron. Ondanks dat de informatievoorziening perfect is, waren we toch even aan het speuren.

Onderweg in de bullettrain veel gezien, de zee, mt. fuji en leuke japanse dames ;D.

Ondertussen blijft de conducteur elke keer als hij de coupe verlaat buigen, evenals de dame van de versnaperingen. Dat blijft toch effe wennen.

Na een lange rit van 5 uur van narita naar kyoto, hadden we nog 2 uur te wandelen, mede omdat we de verkeerde uitgang hadden gegokt. Wat leek op een loopafstand, bleek zo'n 6 kilometer te zijn. Zeket met zo'n loodzware tas op je rug. Tijdens onze wandeling hebben we hulp aangeboden gekregen van leuke dames die ons zagen kloojoen met onze telefoon navigatie, die niet precies genoeg waren voor al die kleine straatjes.

Het hotel is vrijwel identiek aan het vorige hotel. Badkamer, control panel bij nachtkastje.

'S avonds wat simpels gegeten in Kyoto, en de vele kleine winkeltjes bekeken, waaronder een gitaarshop met muren vol gitaren.

Morgen gaan we kijken bij het gion district en het higaschiyama gebergte. Bart is in ieder geval, razend enthousiast, en heeft al een hele route in zn hoofd. Dan wordt het eindelijk eens tijd om wat foto's te maken, want foto's maken uit een rijdende bullettrain is niet alles.

15 Oktober Weer: 24 graden, bewolkt en benauwd

Vandaag net aangekomen in Japan. Na een drankje op het vliegveld, een ijsthee wat dus niet de icetea van thuis is, maar eigenlijk English blend, in een glas met ijsklontjes. Niet echt superlekker. Hierna zijn we wat geld en de railpasses op gaan halen. Toen zijn we met de trein richting Narita gereden om daar wat slaap in te halen. We konden daar echter pas om 1400 inchecken. Gelukkig konden we al wel de tassen achterlaten, en konden we zonder al te veel gezeul een beetje van Narita zien. Om 2 uur hebben we wat slaap ingehaald, en rond 6 uur zijn we wat gaan eten. Gelukkig heb ik geoefend met stokjes, en dus ging het mij redelijk goed af. Bart is halverwege geswitched naar bestel, lol. De japanners zijn eigenlijk best beroerd met hun engels. Wellicht dat dat nog veranderd als we naar Kyoto gaan.