"yeryüzü, bahanesiz, istek duygularından arınmış, basit bir düşünce tutarlılığı ile yaşanması kaçınılmaz; gayet olağan ve süreklilik ile, insan bilincinde bilinmeyen ve bozunması kesin düşüncelerden hür olarak, insanı kendi tabiatından ayırmaksızın kabul ederken, aklın her türlü isyanına rağmen sessiz ilkesel gerçekliğini; üstelik kendinden ayırt etmeden, insanı zehirli düşüncesine rağmen sessiz kalarak yaşatıyor. bu cömert ve her şeye rağmen sessiz yeryüzünü, eski toplulukların "ana" rolü biçtiği anlayışı bir bakıma ben de savunuyorum. bir zorunlu bağ, zorunlu fakat kendiliğinden gelen yaşatıcılığıyla dolu tabiatın, kendinde olanı olağan bir şekilde sürdürebilmesi, olarak."
15 Temmuz 23















