Mermaid-K☸

Sen iki kelam ediyorsun sevgili  Ben, sabahın beşi, Kelebek sancılarıyla uyanıyorum. Bu hiç hayra alamet değil biliyorum. Korkuyorum.

Kırılan camlar bir araya gelemezler. Hepsi çoktan toz oldu gittiler. Sen de onlar gibi gitme. Zamanımız yok.

Sanırım en kötüsüydü artık ağlamamak bile. Ağlayamamak, Çünkü ağlanacak bir şeyin de kalmaması... Ağlayınca geri gelmeyeceğinin farkına varınca.. Ağlayamazsın işte. Yazık. Oysa ağlamaktı fark ettiren hâlâ sevdiğini. Diyebilir misin ki “seviyorum” şimdi?

Bugün, Ulu Önder’in geleceğe emanetidir.  Bugündür işte o gün, bugündür 23 Nisan. Ulusal egemenliğin kayıtsız şartsız millete teslimiyetidir. Ey Büyük! Öyleyse koru kolla küçüğünü. Öyleyse sakın gözünden bile gözünü. Geleceğin temsilcilerini yetiştirmek senin elinde. Öyleyse öğret ona hürriyetin özünü.

Bugün “anmayacağım” desem de Yarın dilimdesin yine.  Bugün “unuttum” desem de Yarın parmak uçlarımda geziyor adın. Bırakamadı hatıran yakamı. Kaçamıyorum. Yardım et. 

Bana nispet olsun diye yaptığın her şeyi Ben, mutlu ol diye dua ettim. Dualarım kabul oldu; mutlusun. Bilmiyorsun.

Diyorsam da “unuttum seni” Dinleme bu saçmalıklarımı. Gözlerine bakmaktan oluşan sarhoşluğuma bırakıver.  Mazur gör. Af eyle! Seni unutmak demişsem dilim sürçmüştür.  Haşa! Ne münasebet.

Silindi kahkahalar o çocukların yüzünden. Gözleri nemli.. İçleri dolu.. Söyleyecekleri o kadar şey var ki.. Kulak verin millet, kulak verin ey halk! Ağlıyor Anadolu. Susuyor Anadolu. Kırık bir gülümseme kalıyor çocuğun yüzünde. Son Cumhuriyet’ten kalan bir gülümseme..

Yakın gemilerimi. Yakın ki boğulayım dumanlarıyla. Bana anca böyle bir son yaraşır. Yakın, beni de yakın onlarla.