Melissa in Paradise

The travelling has begun! Het is nu zaterdag dus dat betekent dat ik alweer bijna 2 weken in Indonesië ben met Roos, een vriendinnetje uit Rotterdam die op exchange was in Sydney. Het begin van de reis was niet erg soepel: ik moest om 3 uur ‘s nachts opstaan om naar het vliegveld te gaan, maar ik ben dwars door 2 wekkers heen geslapen dus werd om 6 uur in paniek wakker gemaakt door m’n kamergenoot. Ik ben nog nooit zo snel aangekleed en weggegaan. M’n originele vlucht was om 7.15 uur en ik kwam rond deze tijd aan op de airport, dus ik heb niet eens meer geprobeerd om deze te halen. In de taxi heb ik op m’n laptop naar nieuwe vluchten zitten zoeken en gelukkig waren deze niet extreem duur, dus ben ik rechtstreeks naar de AirAsia balie gegaan om een nieuwe vlucht te scoren, die om 12.15 uur zou vertrekken. Voor 125 euro kon ik deze vlucht boeken inclusief al m’n bagage, zonde van het geld maar het had erger gekund! Toen dus nog 5 uur op m’n vlucht wachten. Gelukkig kwam ik al snel Claudia, Kim en Maya tegen die naar Kuala Lumpur zouden vliegen, dus daar heb ik nog even mee geschild. Verder heb ik series gekeken, ansichtkaarten geschreven en verstuurd, wat om te ontbijten gescoord en m’n laatste Singapore dollars omgewisseld naar Indonesische rupiah. Gelukkig verliep de vlucht verder gesmeerd en aangekomen op de luchthaven van Denpasar stond er ook al een taxi chauffeur op me te wachten om me naar de Airbnb (huis) te brengen waar Roos al zat te wachten. We hebben flink bijgekletst onder het genot van mie goreng aan het strand en we zijn lekker op tijd naar bed gegaan die avond. De hadden twee nachten in deze airbnb geboekt van te voren, dus op de tweede dag zijn we naar Tanah Lot gegaan, een tempel in de zee. We hadden besloten om binnen Seminyak te verkassen, want we zaten niet echt in het centrum en er was niet zoveel te doen in de buurt. Wij dus naar Hotel Casa Kayu Aya, een budget hotel midden in het centrum van Seminyak. Hier werden we al snel veel gelukkiger van, met onze kamer direct aan de infinity pool en een Nederlandssprekende Indonesiër die ons heeft geholpen met het kopen van een simkaart en het huren van een scooter. Op woensdag zijn we nog naar Canggu geweest, een dorpje met een strand waar heel veel leuke eetplekjes zijn. We hebben ontbeten bij Crate Café op aanraden van een huisgenoot in Rotterdam van Roos. Hier hebben ze super lekkere muesli bowls, broodcreaties en hemelse fruitsapjes, genieten! Na een hele middag op het strand te hebben gelegen (het strand zelf was niet erg mooi helaas) hebben we nog gegeten en een drankje gedaan bij een strandtent, Old Man’s, waar ‘s avonds ook een bierpong tournament werd gehouden. Donderdag zijn we op de gehuurde scooter naar Uluwatu gereden, het zuidelijkste puntje van Bali. Eerst naar de Uluwatu tempel, die op een klif is gebouwd aan het water en waar apen bij de vleet rondlopen, daarna naar Nusa Dua, een prachtig strand aan de andere kant van dit schiereiland. Helaas was het weer na een uur of 1 al omgeslagen dus tegen de tijd dat wij bij het strand kwamen was het niet meer echt aangenaam, dus zijn we op tijd voor het donker werd met de scooter weer terug naar Seminyak gegaan. Omdat we een simkaart hadden gekocht konden we de route een beetje bijhouden op Google Maps, want wegwijzers zijn hier nog een redelijk onbekend fenomeen. Op vrijdag was het tijd voor een chill dagje in Seminyak zelf, wat ook een strand heeft. Eerst zijn we naar alle leuke winkeltjes en een marktje geweest (hier 2 nieuwe topjes gekocht), vervolgens naar het strand waar ik een nieuwe sarong heb kunnen scoren. Op zaterdag hebben we besloten om naar Ubud te gaan: het midden van het eiland, en de perfecte uitvalsbasis om allerlei verschillende tempels, rijstvelden en vulkanen te bezoeken. Wederom werden we overrompeld door de leuke winkeltjes die langs de wegen zitten, dus ondanks dat we wat culturele dingen hadden willen doen ging de dag al snel voorbij in kleding en tassen zaken. Op zondag zijn we ‘s ochtends naar de markt van Ubud geweest, een markt die dagelijks van 5 uur ‘s ochtends tot 4 uur ‘s middags duurt (maar de meeste stalletjes zijn wel tot 6 uur open). We hebben lekker rustig aan gedaan en plannen gemaakt voor de rest van de week. In Ubud hadden we wederom een hotelletje geboekt voor de eerste 2 nachten, maar al snel vonden we een leuker hotel dus na deze 2 nachten zijn we weer verkast. Maandag dus ingecheckt in het nieuwe hotel met een vriendelijke Amerikaanse eigenaresse, en ‘s middags naar het Monkey Forest geweest. Onderweg naar de Monkey Forest nóg meer leuke winkeltjes tegengekomen, dus nog wat geshopt. Resultaat na 3 dagen shoppen: 2 jurkjes, 4 pashmina sjaals en wat souvenirtjes. In de Monkey Forest zijn zoals de naam al aanduidt... veel apen! Groot en klein, met snor, met baby... Ze zijn er allemaal. En ze zijn snel en sneaky. En uit op eten. Als je eten vast hebt klimmen ze helemaal tot op je schouder om het uit je hand te trekken. Roos en ik sloegen de chaos aarzelend gade en besloten de aapjes zo veel mogelijk te ontwijken. Onmogelijke opdracht, trouwens. In het bos liggen allerlei tempels dus daar hebben we even een rondje langs gedaan en toen snel weer het bos uit. In de tussentijd hadden we 3 tours geboekt voor op dinsdag, donderdag en zaterdag. Dus dinsdag was de eerste aan de beurt: de Kintamani-Bangli tour langs de Elephant Cave tempel, de Rocky tempel, de Holy Spring tempel, nog wat tempels, een koffie plantage, een plek met uitzicht op de vulkaan Mount Batur en Lake Batur en we hebben geluncht bij een restaurant met prachtig uitzicht op een rijstveld (en met de meest ranzige club sandwich ooit). Onze tour guide was een beetje een vreemde vogel en de twee Maleisische mensen bij ons in de auto nogal afstandelijk, maar de tempels waren prachtig dus een hele leuke dag gehad. Op woensdag weer een chill dagje waarop we eindelijk wat was hebben kunnen doen. Donderdag was het tijd voor de tweede tour: samen met dezelfde vreemde tour guide en deze keer 2 Australiërs hebben we de Singaraja-Lovina tour gedaan. Hierbij zijn we weer naar een koffie plantage geweest, een hot spring, Lovina (strand met zwart, vulkanisch zand), de Ulun Danu tempel (als je Bali googlet kom je vaak deze tempel aan een meer tegen in de foto’s), en nog meer. Vrijdag hebben we onze sportkleding maar eens afgestoft om een work out te doen en verder rustig aan gedaan, want vannacht werden we om 2 uur opgehaald voor onze derde tour: het beklimmen van de vulkaan Mount Batur. In het donker 2 uur lang de vulkaan beklimmen is sowieso al niet heel makkelijk, maar het was ook nog eens heel slecht weer. In Ubud regende het al heel de nacht dus wij vreesden al voor het ergste, maar op Mt Batur scheen het droog te zijn. Top! Het klimmen was niet zo makkelijk als mensen doen beweren. Als berggeiten klommen we over de losliggende stenen, ongelijke rotsen en gladde hellingen, maar dan wel met de souplesse van een stel olifanten die proberen te koorddansen. Het laatste half uur naar boven begon het bovenop de harde wind ook nog eens te regenen, dus was het feest helemaal compleet. Eenmaal boven zouden we ontbijt moeten krijgen maar dat duurde super lang dus wij zaten te verkleumen in een hokje met allemaal gaten in waar de muizen om ons heen sprongen. Had ik al gezegd dat het STEENKOUD was? De zonsopkomst, het hoogtepunt waar we voor kwamen, ging een beetje langs ons heen. We zagen buiten de lucht langzaamaan verkleuren van zwart naar grijs en er was geen sprankje zon te zien. Voordat we weer naar beneden gingen klauteren hebben we nog een poging gedaan om ons op te warmen bij een plek in de rotsen waar hete lucht van de vulkaan uit kwam, maar toen schoot er ineens een hele familie apen voorbij dus konden we al helemaal niet meer wachten om terug naar beneden te gaan. In het licht was het natuurlijk een stuk makkelijker dan in het donker, maar de afdaling duurde zo’n beetje even lang als het naar boven gaan want om de stap gleden we zo’n beetje uit. Eenmaal beneden (2 uur later...) hebben we weer een koffieproeverij op een koffie plantage gedaan (de derde van deze week), we zijn bij nog een rijstveld gestopt om een foto te maken maar eigenlijk wilden we allemaal terug naar huis voor een warme douche. Bij thuiskomst bleek de elektriciteit het weer niet meer te doen (ook al niet toen we opstonden) dus er kwam slechts een klein straaltje water uit de douche en het was donker in de badkamer, maar in ieder geval hadden we het weer wat warmer. Inmiddels was het een uur of 11 en na nog een ontbijtje bij het hotel zijn we in bed gedoken en heb ik tot 5 uur ‘s middags geslapen. Morgen nog een chill dagje in Ubud en maandagochtend worden we opgehaald om met de boot naar Gili Trawangan te gaan, een tropisch eilandje. 

Ik kan niet geloven dat ik zojuist deze titel heb getypt. LAATSTE WEEK ALWEER? Yes, het is zover, ik kom er echt niet meer onderuit. Ik zal in vogelvlucht mijn laatste week in Singapore met jullie doornemen. Op zondag heb ik heel de dag goed gestudeerd voor m’n tentamens, en ‘s nachts rond een uur of 2 kwam Annabel aan, die in Maleisië was met een vriendinnetje maar dat vriendinnetje ging weer terug naar Bangkok en het regende op het strand waar ze zaten, dus Bel wilde maar al te graag naar Singapore komen (niet dat het hier niet regent overigens...). Zelf heeft ze ook volgende week tentamens dus we hadden bedacht dat we best samen konden studeren. Maandag dus nog lekker gestudeerd en ‘s middags bij de lunch meteen wat van de campus laten zien. ‘s Avonds gingen we sushi eten met Kim, zodat zij elkaar ook eens konden ontmoeten. Dinsdag was de concentratie al wat minder dus hebben we geprobeerd Magic Mike XXL te kijken, maar helaas laadde die webpagina zo langzaam dat we hier 3 dagen over hebben gedaan. Opzich prima om korte breaks te nemen tussen het studeren door! Woensdag had ik om 9 uur m’n eerste tentamen en alhoewel we hier een uur de tijd voor kregen had ik ‘m na een uur al af, het ging super goed! Die dus alvast in de pocket. Na m’n tentamen ben ik naar het academisch gebouw gelopen om een NTU shirt aan te schaffen. Deze zijn maar 6 euro en het is wel een leuke herinnering aan m’n semester in het buitenland! Hierna weer gaan studeren en tussendoor Magic Mike kijken. Donderdag had ik m’n tweede en tevens laatste tentamen, ook om 9 uur ‘s ochtends. Hier hadden we ook 2 uur de tijd voor, maar ik was weer als een van de eersten na 1,5 uur al klaar. Deze moesten we in een PC lab maken, dat was de eerste keer voor mij om een tentamen elektronisch te doen. Ook deze ging super goed, dus ook deze is zeker in de pocket. Chill! Als het goed is al m’n punten gehaald op exchange!:) Omdat ik weer lekker vroeg klaar was zijn we ‘s middags dan eens gaan sightsee’en in het centrum van Singapore. Marina Bay, Marina Bay Sands, Gardens by the Bay, Clarke Quay... We hebben het allemaal gedaan. In Gardens by the Bay is er een soort van kerstmarkt bezig dus toen we daar langs liepen en een ‘Dutch pancake house’ zagen waren we meteen verkocht. Hier stond een poffertjesbakker uit Nederland poffertjes te bakken! Hij was inmiddels een week in Singapore en was speciaal overgevlogen voor deze kerstmarkt voor 6 weken. Super cool! Wij natuurlijk lekker de poffertjes opgepeuzeld, dat was genieten! In Clarke Quay zijn we tapas gaan eten aan de rivier, heeeeeeeerlijk! Vrijdag zijn we naar Haw Par Villa gegaan. Dit is een soort van vervallen Chinees park die voornamelijk bekend staat om z’n ‘ten courts of hell’. Hierin wordt uitgebeeld met standbeeldjes wat er met je gebeurt als je een misdaad begaat. Dit was iet wat te grafisch voor kinderen dus het is een tijdlang dicht geweest, maar tegenwoordig kun je er gratis naar binnen. Het park zelf stelde niet veel voor maar we hebben wel wat leuke foto’s kunnen maken. Hierna zijn we naar Sentosa geweest, een eilandje voor de kust van Singapore met een strand. Dus, lekker een middagje op het strand gelegen! Hierna zijn we gaan eten in Jamie’s Italian, een Italiaans restaurant van beroemde Britse tv kok Jamie Oliver. Ik had er al een keer in een gegeten in Oxford en inmiddels is er ook een geopend in Amsterdam. Ook Singapore heeft zich bewezen! Heeeeeerlijke pasta en als toetje een lemon merengue cheesecake op (hiervoor mag je me ‘s nachts wakker maken). Hierna moesten we snel naar huis want we zouden die avond uitgaan. Dus snel de MRT (metro) in, thuis snel douchen en omkleden en weer terug met de laatste MRT naar het centrum. Hier hadden we in Clarke Quay afgesproken met de groep jongens die in mijn International Business Environment klas zaten en met wie ik ook naar Thailand ben geweest, en tevens ook met Kim, Claudia en Christina. Leuke avond gehad in Attica, een club in Clarke Quay. De volgende dag wilden we naar de Botanic Gardens maar het regende heel de ochtend en middag helaas. Gelukkig hadden we al besloten om naar de bioscoop te gaan om naar The Hunger Games: Mockingjay part 2 te gaan. Toevallig draaide deze alleen om half 5 ‘s middags dus we zijn gewoon gaan winkelen en aansluitend naar de bioscoop gegaan. Hierna weer naar het centrum, want we hadden afgesproken met Christina en Claudia om burgers te gaan eten in Chinatown bij Three Buns. Ook waren hier Michael (Deens) en Justin (Amerikaans) nog bij, twee vrienden van Claudia. Heeeeerlijke burger op, niet zo lekker als die van Makamaka burger in Barcelona, maar ook hemels. We zaten op een dakterras midden in de stad dus dat was een erg coole sfeer. Wij moesten weer wel redelijk op tijd naar huis want Annabel vloog vanochtend (zondag 6 december) terug naar Hong Kong. Tevens is vandaag mijn allerlaatste dag in Singapore! Dus dat betekent koffer inpakken, laatste work out doen, m’n Facebook updaten met foto’s (ik kwam erachter dat ik sinds Vietnam niks meer had gepost, wat inmiddels al zo’n 3 maanden geleden is), handwas doen, skypen met het thuisfront, en natuurlijk bloggen. Om half 9 vanochtend is Bel hier vertrokken en om 9 uur had ik afgesproken met Kim, Claudia, Christina en Claudio om te gaan ontbijten bij kantine 2, want wij zouden Claudio niet meer zien want die vertrok vanmiddag al om lekker door Azië te gaan reizen voor 2 maanden. Met de meiden heb ik nog afgesproken om straks samen te gaan eten, dus die zie ik nog wel. Inmiddels heb ik bijna heel m’n to do lijstje afgewerkt en is m’n kamer een stuk leger dan gisteren: foto’s zijn van de muur, de uitgescheurde pagina’s uit tijdschriften van m’n prikbord af, en ik probeer m’n bezittingen zoals bestek te slijten aan de andere mensen van m’n hall (wat nog niet echt wil lukken). Vannacht rond half 4 gaat dan m’n wekker om voor de laatste keer wakker te worden in dit bed in Singapore, het matras wat ik al 4 maanden vervloek, in de stad die echt niet altijd m’n beste vriend is geweest. Hoe vaak ik wel niet heb lopen mopperen op Singapore: het is buiten te warm, het is binnen te koud, het is te duur, het internet werkt even niet, het regent en m’n was hangt nog buiten, ik mis Rotterdam, wat is het centrum toch ver weg, ik mis m’n fiets, ik wil zelf koken, vervloekte rijst en noedels ook... Maar nu ik terugkijk heb ik toch een ontzettend leuke tijd gehad met heel veel reisjes en trips, nieuwe vrienden, nieuwe indrukken, allemaal mooie herinneringen die ik voor de rest van m’n leven weer meedraag. Als je de kans krijgt om op exchange te gaan dan moet je dat zeker doen! Het is veel meer dan alleen studeren, het is ook veel meer dan alleen onzinnig veel geld uitgeven. Je bent nog wel gewoon aan het studeren en je moet je punten halen, alleen tellen je cijfers niet mee voor je GPA, dus is alles op pass/fail basis. Waarom zou je thuis blijven en harder werken? Ook krijg je de kans om op een andere universiteit te studeren dan die van jouzelf, zo heb ik hier op de nummer 13 van de wereld gestudeerd, heb ik voor het eerst op campus gewoond, voor het eerst in Azië en kan ik mezelf inmiddels aardig redden met het Singlish. Het ontdekken van een nieuwe stad is natuurlijk gaaf, maar nog veel gaver om dit samen met nieuwe vrienden te doen! Singapore is niet zo groot, dus al snel verweidt dit verkennen zich naar andere landen en culturen. Singapore was een stuk ‘Chineser’ dan ik had verwacht. Mensen zeggen vaak dat Singapore ‘Azië light’ is, en in het centrum klopt dit ook wel. Als je echter op de campus woont merk je dat er nog steeds heel veel mensen geen Engels spreken, de service in de horeca is non-existent (niet-bestaand?) en behalve de Chinese cultuur en gebruiken zie je hier ook duidelijk de Indiase en Maleisische cultuur en gebruiken terug. Singapore is echt een melting pot van verschillende culturen wat het ontzettend interessant maakt. NTU heeft me verschillende nieuwe dingen laten proberen, zo heb ik een creatieve advertising les gevolgd, maar ook twee business courses, dingen die ik thuis nooit had kunnen doen. Exchange is niet alleen een leuke toevoeging op je CV, het voegt ook zeker veel toe aan je levenservaring, mensenkennis, algemene kennis en academische kennis. Echt een aanrader! 

Omdat ik nogal eens heb gehoord dat mensen niet meer weten waar ik uithang, dacht ik: laat ik het allemaal eens overzichtelijk opschrijven. Dus, hierbij alles waar ik tot nu toe ben geweest en waar ik nog naar toe ga:

1. Bintan, Indonesië - 28 t/m 30 augustus

2. Johor Bahru, Maleisië - 5 september

3. Ho Chi Minch City, Vietnam - 11 t/m 14 september

4. Sydney + East Coast Australië - 26 september t/m 11 oktober

5. Melaka, Maleisië - 17 t/m 18 oktober

6. Macau - 30 oktober

7. Hong Kong - 30 oktober t/m 1 november

8. Phuket & Koh Phi Phi, Thailand - 4 t/m 8 november

9. Bantayan & Boracay, Filipijnen - 14 t/m 27 november

10. Bali + Lombok + Gili, Indonesië - 7 t/m 29 december

11. Sydney, Australië - 29 december t/m 2 januari

12. Christchurch +Zuidereiland, Nieuw-Zeeland - 2 januari t/m 17 januari

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: time flies. Het is alweer meer dan 2 weken geleden dat ik voor het laatst heb geblogd en er is weer ontzettend veel gebeurd in de tussentijd. Om maar meteen van start te gaan, ben ik op donderdagnacht/vrijdagochtend 30 oktober naar Hong Kong gevlogen, om mijn lieve vriendinnetje Annabel uit Rotterdam op te zoeken, die op uitwisseling is op de Hong Kong University of Science and Technology. Ik kwam om 5:35 uur ‘s ochtends aan op de luchthaven daar en we hadden besloten om het weekend meteen goed van start te gaan door een dagje naar Macau te gaan. Macau is een oud Portugese kolonie wat inmiddels weer wel-of-niet bij China hoort. Vanaf de luchthaven dus met de metro naar de ferry terminal gegaan, waar ik met Annabel had afgesproken. Lekker vroeg in de ochtend stonden wij dus al in Macau. Heel grappig was dat de straten best wel Europees aanvoelden, maar de mensen nog steeds Chinees waren en de invulling van de winkeltjes nog steeds gewoon Chinees was. Hele bijzondere combi! Na wat culturele en historische plekken bezocht te hebben, was het tijd voor ‘de andere kant van Macau’. Macau wordt namelijk ook wel het Las Vegas van Azië genoemd, wat komt door de enorme hoeveelheid luxe hotels en casino’s. Een van de bekendsten is de Venetian hotel, inclusief kanalen met gondels. Hele bijzondere dag! Aan het einde van de dag keerden we weer terug naar Hong Kong, waar we helse toeren moesten uithalen om mij binnen te krijgen bij Annabel op dr kamer. Hier in Singapore hebben ze ook wel de regel dat je geen bezoek mag hebben na 11 uur, maar hier controleert niemand het. Op de HKUST echter wel! Daar zitten altijd 1 of 2 receptionistes en na 11 uur ‘s avonds ook een bewaker. Toen wij om 22:40 uur aankwamen zat de bewaker er helaas ook al. Na wat James Bond-achtige toeren uitgehaald te hebben is het ons uiteindelijk gelukt om mij binnen te krijgen (kort gezegd zit de bewaker bij de voor-ingang de pasjes van iedere binnenkomende persoon te controleren. Annabel liep met een waszak door de achter-ingang, gaf die aan mij, ging weer naar binnen en leidde de receptioniste af door te zeggen dat ze dr kamersleutel was vergeten. Receptioniste ging dus vanachter de balie om met haar mee naar boven te gaan, ik liep nonchalant met m’n waszak door de achter-ingang zodat de bewaker geen aandacht aan mij schonk, ik nam de lift naar de tweede verdieping zodat ik de receptioniste niet op de derde verdieping tegen zou komen, en de laatste verdieping ben ik naar boven gelopen met de trap). Na heel wat hartverzakkingen konden we dan eindelijk op Annabel’s bed neerploffen. D’r kamergenoot had gezegd dat ze niet thuis zou zijn, maar bleek er uiteindelijk toch te zijn. Ik dus op een dun matrasje op de grond, maar dat was alsnog zachter dan m’n matras in Singapore. Zaterdag zijn we Hong Kong gaan exploren, te beginnen op Victoria’s Peak vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de stad. Met een gammel toeristentrammetje zijn we naar boven gegaan en met een nog veel gammelere lokale bus weer terug naar beneden. We zijn met een ferry de bekende haven van Hong Kong overgestoken zodat we vanaf beide kanten foto’s konden maken. Aan de overkant aangekomen en terwijl we net een mooi plaatsje hadden ingenomen om foto’s te maken, kwam er ineens een Chinese jongen naar ons toe die vroeg of we een foto van ‘m wilde maken. Dit was al een beetje vreemd, omdat hij best wel ver van ons vandaan op de foto wilde, maar ach wij zijn ook de kwaadste niet. Nadat Annabel een stuk of 10 foto’s van hem had gemaakt, wilde hij ook met Annabel op de foto. Natuurlijk, zij is blond, dat snapten wij wel. “6 pictures, upper body”, waren de instructies die ik meekreeg. Annabel moest met d’r armen stijf naast dr lichaam en niet lachend op de foto. Na de eerste 6 foto’s moesten er nog 2, en toen nog 2 worden gemaakt. Wij dachten eindelijk van deze toch wel mentaal instabiele jongen af te zijn, maar nee, hij wilde ook nog met mij op de foto. Weer, 6 foto’s, alleen het bovenlichaam op de foto. En nog 2, en nog 2. Ik kon m’n lachen niet inhouden, dus de foto’s zullen nogal bewogen zijn... Terwijl Annabel foto’s stond te maken kwam er een man haar in het oor fluisteren dat de jongen in kwestie dit iedere dag deed en inderdaad niet helemaal spoorde. Na de fotoshoot vroeg hij ons de hemd van het lijf. Waar komen jullie vandaan? Hoe lang zijn jullie? Hebben jullie broertjes of zusjes? Hebben jullie Facebook? Nee, wij hebben geen Facebook in Nederland! Poeh, daar zijn we nog goed vanaf gekomen. Na nog een rondje over de Ladies Market te hebben gelopen (bekende markt in HK, en nee hier worden geen prostituees aangeboden...) moesten we weer terug naar Annabel om ons aan te kleden voor het Halloweenfeest van die avond. Gelukkig kwamen we toen wel zonder problemen binnen, want ik kon me toen als gast inschrijven. Annabel had super coole kostuums voor ons gemaakt, dus wij waren verkleed als Black and White Swan. Hiermee zijn we eerst naar de Campus Bar geweest, waar de rugby vereniging een feest organiseerde, en daarna zijn we per bus naar het centrum gebracht, waar we nog een bar in zijn gedoken. Zondag zijn we per kabelbaan naar The Big Buddha gegaan, een super grote Buddha op een berg. Deze is gesitueerd vlakbij het vliegveld, waardoor ik hierna meteen door kon om m’n vlucht te halen. Dit was nog niet al te makkelijk, want de gate was nogal ver weg (lees: ver lopen, trein pakken, lopen, bus pakken, lopen), dus terwijl m’n vlucht om 19:00 uur zou vertrekken kwam ik pas om 19:01 uur bij de gate aan. Gelukkig was ik niet de enige die te laat was, en stond er zelfs nog een rij bij de gate toen ik er aankwam. 

Toen weer een half weekje in Singapore! Dit stond vooral in het teken van sporten (want, bikini-proof) en studeren, want de week erop stonden heeeel veel deadlines gepland, en woensdagavond vloog ik alweer naar Phuket, Thailand! Dit was nogal uit de lucht komen vallen, want ik wilde heel graag naar Koh Phi Phi, eilandjes die ongeveer 2 uur varen onder Phuket liggen, alleen was het er steeds niet van gekomen. Op donderdag heb ik altijd les met o.a. een groepje van 4 jongens en 2 daarvan hadden plots gepland om naar Koh Phi Phi te gaan, en daar te meeten met nog twee meisjes en een jongen. Zo vloog ik woensdagavond dus met Emil (Deens) en Filip (Zweeds) naar Phuket. Aangekomen in ons hotel (we hadden een penthouse voor 4 personen voor 50 euro in totaal geboekt), zaten Pernille, Marianne en Philip (allen Deens) al op ons te wachten. Vrijwel direct hebben we een taxi gepakt naar Bangla Road, een epische uitgaansstraat. De soort Thaise straat waar je aan denkt als je denkt alle Thaise prostituees. Terwijl we ons in de taxi nog druk zaten te maken of er überhaupt wel mensen op Bangla Road te vinden zouden zijn, was die zorg meteen weg zodra we de straat zagen. Bepakt met mensen keken we bij de bars en clubs naar binnen, waar de Thaise meisjes al op de bar om een paal hingen. We keken onze ogen uit. Uiteindelijk zijn we spotgoedkoop ergens neergestreken waar Filip een lapdance heeft gekregen van een Thais poppetje, zijn we ergens anders shots gaan doen waar Filip zelf nog in een paal heeft gehangen, en ondanks onze pogingen om een pingpong show te zien (wat niet is gelukt), zijn we wel heel wat clubs in getrokken waar vervolgens halfnaakte vrouwen op het podium naast een paal stonden. Ik wist niet waar ik moest kijken. Hele coole ervaring wel! De volgende ochtend wilden we zo vroeg mogelijk met de ferry naar Koh Phi Phi, onze eindbestemming van deze reis. Hier zijn we per long tail boat naar ons hotel gebracht (deze keer bungalows met het meest prachtige uitzicht ooit op de baai van Phi Phi). Hier wilden we natuurlijk niet te lang blijven hangen, dus zijn we naar het centrum gelopen om hier wat informatie in te winnen over wat er te doen valt. Hier hebben de jongens een duiktrip geboekt voor de volgende dag (vrijdag) en wij meisjes gingen met dezelfde boot mee maar dan om te snorkelen. Donderdagavond hebben we nog Mexicaans gegeten en nog bier pong gedaan, maar we moesten wel redelijk op tijd naar bed omdat we om 7:15 uur de volgende ochtend paraat moesten staan voor de duiktrip. Ik heb wel eens een mooiere omgeving gezien om te snorkelen (Great Barrier Reef bijvoorbeeld), maar desondanks was het wel een leuke trip en hebben we ervan genoten. ‘s Avonds zijn we Thais gaan eten (Pad Thai! Omnomnom) en daarna flink gaan stappen met een groep Zweden (Johan, Malin, Elin, Nadja en nog meer). Daarmee hadden we besloten om op zaterdag nog een boottocht te gaan doen, deze keer zonder snorkelen of duiken, maar juist om mooie strandjes te bezoeken, inclusief het beroemde Maya Bay uit de film The Beach met Leonardo DiCaprio. Wij dus ‘s ochtends naar het strand en rond 1 uur de boot op. We kwamen langs verschillende mooie plekjes van Koh Phi Phi Leh, het kleinere eilandje naast het grotere Koh Phi Phi Don waar ons hotel op stond, en als hoogtepunt zijn we naar Maya Bay gegaan. Dit stond al sinds ik nog in Barcelona zat op m’n wishlist, dus dat was super leuk om eindelijk te doen. Alleen was het nogal een toer om bij Maya Bay te komen.. Eerst moesten we van de boot afspringen en een stukje zwemmen om bij een soort van klimtouw te komen. Door de sterke stroming werden we continu de rotsen op geknald terwijl we wachtten om naar boven te kunnen klimmen. Het klimtouw was buitengewoon oncomfortabel voor de handen en voeten, maar eenmaal eraan begonnen kon je niet meer terug. Als je jezelf naar beneden liet vallen zou je in stukjes breken op de rotsen, dus de enige manier was naar boven. Na deze levensbedreigende tocht hebben we wel extra kunnen genieten van Maya Bay. Wat ONTZETTEND mooi is dat strand! Echt het mooiste wat ik ooit heb gezien (en dat wil inmiddels toch wel wat zeggen). Het zand zo wit als kalk, het water azuurblauw en de begroeiing op de rotsen die het water omringen zo groen als gras. Echt heel bijzonder, en ik ben super blij dat ik dat heb mogen meemaken. De terugweg was misschien iets minder gevaarlijk, maar daardoor niet minder pijnlijk. Nu moesten we door een (natuurlijk) tunneltje lopen om het water in te komen, maar ook hier waren natuurlijk super veel messcherpe rotsen en de stroming was er niet minder op geworden, dus met iedere golf werd je weer terug in de tunnel gesmeten. Tien schaafwonden en wonden die eruit zien alsof je bent aangevallen door een bewapende overvaller later konden we weer veilig terug naar de boot zwemmen. ‘s Avonds weer gaan stappen, en zondagochtend moesten we helaas alweer uitchecken en met de boot terug naar Phuket gaan. Pernille en Marianne waren op exchange geweest in Melbourne en dus al klaar, dus zij blijven nu nog een maand in Thailand. Emil, Philip, Filip en ik moesten helaas weer terug naar Singapore, dus ‘s avonds vlogen wij weer terug na dit fantastische avontuur.