Aynı yerde yaşayıp birbirine yabancı insan topluluğundan biriyiz sadece...

" İslam, kişinin hayattaki her faaliyetini doğrudan veya dolaylı olarak etkileyen aktif bir dindir. Allah’ın koymuş olduğu emir ve yasaklar insanın hayatını her yönüyle şekillendirir. Fakat kişi, Allah’ı unutup O’nu gündeminden çıkarttığı, emir ve yasaklarını göz ardı ettiği, tamamen dünyanın meşgalelerine daldığı anda din o kimse üzerindeki etkisini yitirir. Sonuçta bu kimse dünyevîleşmiş olur. Kur’an’da bunun birçok örneğine rastlayabiliriz. Ülkesini kendi malı olarak gören (Zuhruf, 43/51) ve tamamen nefsini tatmine yönelik kararlarla hükümdarlık yapan Firavun (Kasas, 28/4) ile servet düşkünü Kârûn (Kasas, 28/76-78) dünyevîleşmiş insan tiplerinin birer örneğidir. Bunların ortak noktası şeytana uymaları, dünyaya gönderilme sebeplerini ve onları yaratan Rablerini unutmaları yahut da ona iman etmemiş olmalarıdır. Nitekim Rabbimiz şöyle buyurmuştur: “Şeytan onları hâkimiyeti altına alıp kendilerine Allah’ı anmayı unutturmuştur. İşte onlar şeytanın tarafında olanlardır. İyi bilin ki şeytanın tarafında olanlar ziyana uğrayanların ta kendileridir.” (Mücâdele, 58/19) "

" İlk ezanı okuyan sahabî olan Bilâl-i Habeşî, Hz. Peygamber’in müezzini olmasıyla meşhur olmuştu. Güzel sesiyle okuduğu ezanların yanında namaza olan düşkünlüğü ile de bilinen Hz. Bilâl ile Sevgili Peygamberimiz arasında bir sabah Bilâl’in cennetle müjdelenmesi anlamına gelen şu diyalog yaşandı: Allah Resûlü, bir sabah Hz. Bilâl’e, “Ey Bilâl! Bana Müslüman olduğun dönemde işlediğin ve çok faydasını umduğun bir amelini söyle! Zira ben bu gece cennette önümde senin nalınlarının sesini işittim!” buyurdu. Bilâl-i Habeşî ise buna layık olmasının sebebini abdest ve namaza olan düşkünlüğüne bağlayarak şunları söyledi: “Doğrusu benim işlediğim ve en çok faydasını umduğum amel, gecenin veya gündüzün bir saatinde tertemiz pak lanıp sonra da o temizlikle Allah’ın bana takdir ettiği kadar namaz kılmamdır.” (Müslim, Fedâilü’s-sahâbe, 108) "