mearadri

Her an kıymetlidir. Gözlerimizden yaş akıtanda, yüzümüzde güller açtıranda. Anılarınız size ait, hangisini sonsuza kadar yanınızda tutacağınıza, hangisini birdaha hiç hatırlamayacağınıza da siz karar veriyorsunuz.

Anlatırken gözlerinizdeki ışığı herkesin görebileceğinden emin olduğunuz anılara sarılın. 🫧

Özgür’le tanıştığımız gün babam bana “denize tek başına girme, beni bekle” demiş olsa bile onu dinlememiş, tek başıma sahile gitmiştim. Tek amacım göğsüme kadar gelen bir yere kadar yüzüp balıkları görmeye çalışmaktı. Boğulmayacak kadar iyi yüzdüğüme emindim. Belki de değildim.

Suların arasında yaşadığım can halini hâlâ net hatırlamasam bile, Özgür’ün beni can simidinin üzerine iterken “Elini tutuyorum, korkma!” diyişini çok iyi hatırlıyorum. Özgür beni kumsala geri götürüp, turuncu havlusuna sararak babama götürürken bile hiç elimi bırakmamıştı.

Sekiz yaşındaki Sina’nın biricik kahramanı olan bu adam, yirmi yıldır bir gün bile elimi hiç mi hiç bırakmadan hâlâ benimle. Benimle ilgili her şeyi benden daha iyi bilen yegane kişi. Beni benden daha çok seven biricik arkadaşım, hayat bize nasıl davranırsa davransın, bizi hangi çetrefilli yollara sokarsa soksun hep benim elimi tutmak için orada. Özgür bana verilmiş bir armağan. Özgür benim şansım, o benim can simidim.

Özgür, hiç kimsenin yerine dolduramayacağı, kan bağım olmayan ikizim.

Ruh ikizim. Ruh ikizim.

“Ne?”

“Seni neden bu kadar çok seviyorum Yaman? Neden seni bırakıp gidemiyorum?”

Kaşlarını çattı, “Gitmeyi mi düşünüyorsun?”

Başımı cama yasladım, “Seninle o kadar zıtız ki… Sen… Sen beni sürekli yakıp yıkıyorsun ama ben seni bırakıp gidemiyorum. Gitmeyi düşünüyorum ama gidemiyorum. Gitmek istemiyorum.”

Arabayı sağ şeride çekti. Ne demek istediğimi anlamak istiyordu.

Ona döndüm, elini iki avcumun arasına alıp sarmaya çalıştım.

“Sana farklı şekilde bakmaya başlayana kadar benim için ne aşk vardı ne aile. Hiçbir şeydim. Sen geldin ve benim hayatımı altüst ettin. Hayatımın altı, üstünden çok daha güzelmiş Yaman.”

Gözleri gözlerimdeydi. Ona belki de ilk kez bu kadar açılıyordum.

“Sen benim her şeyimsin. Sen benim biriciğimsin. Yaman ben seni çok seviyorum. Bunu sana sık sık söylemediğimi biliyorum ama ben sevmeyi seninle öğreniyorum. Ben kendimi seninle keşfettim. Kalbim seninle atmaya başladı. Seni çok seviyorum.” gözlerimde biriken gözyaşlarını umursamadım.

“Sana karşı sonsuz bir merhametim var çünkü benim evim sensin. Sen benim yuvamsın. Buzdan duvarlarımı yıkan tek kişi sensin. Beni hayata döndüren sendin. Sadece sensin. Sen benim ruhumsun, duamsın, gözleri kapattığımda gördüğüm tek şey sensin. Yaman, sen benim kalbimsin.”

Sadece biraz durmak istiyorum. Huzurlu olduğum o yerde durmak ve o anda kalmak istiyorum.

Yanında doyasıya güldüğüm dostlarımla geçirdiğim her bir anda. Onlarla mesajlaşırken kendimi hep sırıtırken bulduğum arkadaşlarımla geçirdiğim her bir anda.

Beni tanıyan insanlarla kalmak istiyorum. Neye nasıl tepki veririm bilen, mimiklerimden beni, düşüncelerimi anlayabilenlerle. Üzüleceğim davranışları bilip kendini törpüleyebilecek insanlarla olmak istiyorum.

Doğru kişilerle karşılaşmak istiyorum. Sadece kendini düşünmeyen, empati duygusunu bilen, uyumlu kişilerin hayatında yer bulmak istiyorum.

Haset duygulardan uzak durmak istiyorum. Kötü düşüncelerden, bencillikten, saygısızlıktan ve çıkarcılıktan uzak olmak gerek. Bir şekilde gelip sizi bulduğunda ise sadece uzaklaşmak gerek.

Kalbimi kırmayan herkesin kalbinde çiçek açmak istiyorum. Verdikleri sevgiyi misliyle geri alsınlar istiyorum.

Sadece mutlu olduğum yerde durmak istiyorum.

Çünkü;

“birileri hala senin önerdiğin müzikleri dinliyor

senin esprilerini tekrarlıyor

Ağlamam desen de seni ağlatan her bir an çok zor.

Kayıpların bize öğrettikleri çok kıymetli. İyi günün aksine kötü günün nasıl geçtiğinin birer örneği. Neyin ne olduğunu, dünyanın cidden de iki günlük olduğunu öğreniyor insan.

Kayıplar, bu kişi kim olursa olsun çok zor ve acı.

Yaşadığımız her şeyi kapıldığın geçici bir heyecan uğruna bir kenara atabileceğini bilseydim, seni bir an bile sevmezdim.

Senin için, bizim için çabaladığım her an…

Senin uğruna karşıma aldığım tüm değerlerim…

Meğer hepsi bir hiç uğrunaymış.

Sen benim sevgimi, ilgimi, duygularımı, anlayışımı, sadakatimi hak etmedin.

Benden gelecek hiçbir şeyi hak etmiyorsun, Demir.

Benimle ilgili hiçbir şeyi hak etmedin, etmezsin.

Sahte hayatında yarattığın o dünyaya tutun.

Belki o zaman yaşadığın şeyin ne kadar sahte olduğunu fark etmez, beni ne uğruna kaybettiğini hiç görmezsin.